Jeśli znajdziesz błąd ortograficzny lub merytoryczny, powiadom mnie, zaznaczając tekst i naciskając Ctrl + Enter.
W historii starożytnego Rzymu pojawiło się wiele wybitnych postaci, które na trwałe zapisały się w dziejach świata. Część z nich przeszła do pamięci potomnych jako okrutni tyrani – jak Kaligula, Neron czy Karakalla. Inni zasłynęli jako reformatorzy i budowniczowie potęgi państwa rzymskiego, wśród nich Oktawian August, Klaudiusz, Marek Aureliusz, Dioklecjan czy Konstantyn Wielki. Nie sposób pominąć również rzymskich wodzów, którzy niejednokrotnie ratowali państwo przed upadkiem.
W historii zapisały się także wybitne postacie kultury rzymskiej – pisarze, filozofowie i twórcy, których dorobek miał ogromny wpływ na rozwój cywilizacji europejskiej. W tej sekcji przedstawiam sylwetki ludzi, którzy zasłynęli wielkimi czynami lub poprzez swoje działania trwale zapisali się na kartach historii.
(232-282 n.e.)
Marcus Aurelius Probus urodził się w sierpniu 232 r. n.e., był cesarzem rzymskim od lipca 276 r. n.e. do II połowy 282 r. n.e. Panował do śmierci jako Imperator Caesar Marcus Aurelius Probus Augustus. Pochodził z rodziny wojskowego albo ogrodnika, zamieszkałej w Sirmium. Był jednym z energicznych cesarzy iliryjskich, którzy wyprowadzili imperium z tzw. kryzysu III wieku.
(ok. 370 - ok. 414 n.e.)
Synezjusz z Cyreny neoplatoński filozof, biskup Ptolemaidy w Cyrenajce, Ojciec Kościoła oraz retor. Postać dziś znana już chyba wyłącznie wąskiemu gronu specjalistów i miłośników historii starożytnej, mimo że pozostawił po sobie liczną spuściznę literacką. Uczeń słynnej Hypatii z Aleksandrii. Przyjrzyjmy się bliżej tej niezwykłej, a niestety dziś już zapomnianej postaci okresu późnej starożytności.
(po 290 - 326 n.e.)
Życie Konstantyna Wielkiego nie należało do najłatwiejszych. Musiał stawiać czoła coraz to nowym problemom, a im wyżej w karierze politycznej się piął, tym było ich więcej. Cesarz miał u swego boku ambitną i sprytną kobietę - Faustę. Pewnego razu ocaliła mu ona życie, broniąc go przed własnym ojcem. Co jednak spowodowało, że Konstantyn postanowił się jej pozbyć.
(31 marca 250 - 25 lipca 306 n.e.)
Niemal każdy zna dokonania Konstantyna Wielkiego. Nie każdy jednak wie, że najwięcej Konstantyn Wielki zawdzięcza właściwie swojemu ojcu - dobremu i sprawnemu cesarzowi, który do szczytu kariery doszedł niemal od zera. Kim był ojciec wielkiego cesarza? Czego dokonał? W jakich okolicznościach otrzymał purpurę? Jak to się stało, że był w związku z świętą? Jakim człowiekiem był Konstancjusz Chlorus?
(ok. 100 - 140 n.e.)
Faustyna Starsza była córką Marka Anniusa Verusa i Faustyny Rupilii. Do historii przeszła też jako ciotka cezara Marka Aureliusza. Ale jej życiorys skrywa też pewną ciekawą historię- była jedną z najbardziej zaangażowanych cesarzowych w polepszenie edukacji niższych warstw społecznych...
(ok. 185/4 – 159 p.n.e.)
Publiusz Terencjusz Afer był rzymskim komediopisarzem, którego twórczość była popularna nie tylko w antycznym Rzymie, ale i czasach średniowiecza oraz późniejszych. Terencjusz używał eleganckiej łaciny, a w swoich dziełach skupiał się przede wszystkim na człowieku, jego osobowości oraz reakcjach na uwikłanie w codziennie i niecodzienne problemy.
Każda osoba interesująca się antykiem kojarzy z pewnością postać króla Judei, Heroda Wielkiego. Został on zapamiętany jako wielki budowniczy, filhellen, ale także jako okrutny despota i tyran. O wiele mniej mówi się jednak o jego potomku, postaci równie ciekawej, która wpłynęła na losy nie tylko Żydów i ich ojczyzny, ale także po części na losy całego Imperium Romanum. Postacią tą jest wnuk Heroda Wielkiego, król Herod Agryppa I.
(przed 20 - przed 69 n.e.)
Flawia Domitilla (przed 20 - przed 69 n.e.) była żoną Wespazjana, matką dynastii Flawiuszy i następców: Tytusa oraz Domicjana. Wywodziła się z miasta Ferentium w środkowej Italii. Jej ojciec Flawiusz Liberalis był skromnym urzędnikiem. Niektóre źródła podają nawet, że skrybą. Sama Domitilla została zmuszona, aby kilkukrotnie udowadniać swoje wolne urodzenie i rzymskie obywatelstwo.
(I wiek p.n.e.)
Publiliusz Syrus (Publilius Syrus) żył w I wieku p.n.e. Był rzymskim pisarzem, mimem, przedstawicielem teatru oraz twórcą sentencji. Tworzył w języku łacińskim.
(214-270 n.e.)
Klaudiusz II Gocki był cesarzem rzymskim w latach 268-270 n.e. Pierwszy od wielu lat cesarz, który zamiast polec od mieczy zmarł śmiercią naturalną. Zapamiętany tak dobrze, że otoczenie późniejszego cesarza Konstantyna starało się wywodzić pochodzenie swojego princepsa właśnie z jego rodu.
