Jeśli znajdziesz błąd ortograficzny lub merytoryczny, powiadom mnie, zaznaczając tekst i naciskając Ctrl + Enter.
W historii starożytnego Rzymu pojawiło się wiele wybitnych postaci, które na trwałe zapisały się w dziejach świata. Część z nich przeszła do pamięci potomnych jako okrutni tyrani – jak Kaligula, Neron czy Karakalla. Inni zasłynęli jako reformatorzy i budowniczowie potęgi państwa rzymskiego, wśród nich Oktawian August, Klaudiusz, Marek Aureliusz, Dioklecjan czy Konstantyn Wielki. Nie sposób pominąć również rzymskich wodzów, którzy niejednokrotnie ratowali państwo przed upadkiem.
W historii zapisały się także wybitne postacie kultury rzymskiej – pisarze, filozofowie i twórcy, których dorobek miał ogromny wpływ na rozwój cywilizacji europejskiej. W tej sekcji przedstawiam sylwetki ludzi, którzy zasłynęli wielkimi czynami lub poprzez swoje działania trwale zapisali się na kartach historii.
(ok. 200-251 n.e.)
Decjusz (Gaius Messius Decius) urodził się ok. 200 r. n.e., był cesarzem rzymskim od września 249 do czerwca 251 r. n.e. Panował do śmierci jako Imperator Caesar Gaius Messius Quintus Decius Traianus Augustus. Pochodził z zamożnej rzymskiej rodziny zamieszkującej okolice Sirmium w Ilirii. Zdobywając władzę, stał się pierwszym w historii Rzymu cesarzem iliryjskim.
(232-282 n.e.)
Marcus Aurelius Probus urodził się w sierpniu 232 r. n.e., był cesarzem rzymskim od lipca 276 r. n.e. do II połowy 282 r. n.e. Panował do śmierci jako Imperator Caesar Marcus Aurelius Probus Augustus. Pochodził z rodziny wojskowego albo ogrodnika, zamieszkałej w Sirmium. Był jednym z energicznych cesarzy iliryjskich, którzy wyprowadzili imperium z tzw. kryzysu III wieku.
(ok. 370 - ok. 414 n.e.)
Synezjusz z Cyreny neoplatoński filozof, biskup Ptolemaidy w Cyrenajce, Ojciec Kościoła oraz retor. Postać dziś znana już chyba wyłącznie wąskiemu gronu specjalistów i miłośników historii starożytnej, mimo że pozostawił po sobie liczną spuściznę literacką. Uczeń słynnej Hypatii z Aleksandrii. Przyjrzyjmy się bliżej tej niezwykłej, a niestety dziś już zapomnianej postaci okresu późnej starożytności.
(po 290 - 326 n.e.)
Życie Konstantyna Wielkiego nie należało do najłatwiejszych. Musiał stawiać czoła coraz to nowym problemom, a im wyżej w karierze politycznej się piął, tym było ich więcej. Cesarz miał u swego boku ambitną i sprytną kobietę - Faustę. Pewnego razu ocaliła mu ona życie, broniąc go przed własnym ojcem. Co jednak spowodowało, że Konstantyn postanowił się jej pozbyć.
(31 marca 250 - 25 lipca 306 n.e.)
Niemal każdy zna dokonania Konstantyna Wielkiego. Nie każdy jednak wie, że najwięcej Konstantyn Wielki zawdzięcza właściwie swojemu ojcu - dobremu i sprawnemu cesarzowi, który do szczytu kariery doszedł niemal od zera. Kim był ojciec wielkiego cesarza? Czego dokonał? W jakich okolicznościach otrzymał purpurę? Jak to się stało, że był w związku z świętą? Jakim człowiekiem był Konstancjusz Chlorus?
(ok. 100 - 140 n.e.)
Faustyna Starsza była córką Marka Anniusa Verusa i Faustyny Rupilii. Do historii przeszła też jako ciotka cezara Marka Aureliusza. Ale jej życiorys skrywa też pewną ciekawą historię- była jedną z najbardziej zaangażowanych cesarzowych w polepszenie edukacji niższych warstw społecznych...
(ok. 185/4 – 159 p.n.e.)
Publiusz Terencjusz Afer był rzymskim komediopisarzem, którego twórczość była popularna nie tylko w antycznym Rzymie, ale i czasach średniowiecza oraz późniejszych. Terencjusz używał eleganckiej łaciny, a w swoich dziełach skupiał się przede wszystkim na człowieku, jego osobowości oraz reakcjach na uwikłanie w codziennie i niecodzienne problemy.
Każda osoba interesująca się antykiem kojarzy z pewnością postać króla Judei, Heroda Wielkiego. Został on zapamiętany jako wielki budowniczy, filhellen, ale także jako okrutny despota i tyran. O wiele mniej mówi się jednak o jego potomku, postaci równie ciekawej, która wpłynęła na losy nie tylko Żydów i ich ojczyzny, ale także po części na losy całego Imperium Romanum. Postacią tą jest wnuk Heroda Wielkiego, król Herod Agryppa I.
(przed 20 - przed 69 n.e.)
Flawia Domitilla (przed 20 - przed 69 n.e.) była żoną Wespazjana, matką dynastii Flawiuszy i następców: Tytusa oraz Domicjana. Wywodziła się z miasta Ferentium w środkowej Italii. Jej ojciec Flawiusz Liberalis był skromnym urzędnikiem. Niektóre źródła podają nawet, że skrybą. Sama Domitilla została zmuszona, aby kilkukrotnie udowadniać swoje wolne urodzenie i rzymskie obywatelstwo.
(I wiek p.n.e.)
Publiliusz Syrus (Publilius Syrus) żył w I wieku p.n.e. Był rzymskim pisarzem, mimem, przedstawicielem teatru oraz twórcą sentencji. Tworzył w języku łacińskim.
