Jeśli znajdziesz błąd ortograficzny lub merytoryczny, powiadom mnie, zaznaczając tekst i naciskając Ctrl + Enter.
Cesarze starożytnego Rzymu stanowili centrum władzy politycznej, wojskowej i religijnej Imperium Romanum. W tej kategorii znajdziesz artykuły poświęcone władcom Rzymu – od Augusta po ostatnich cesarzy Zachodu i Wschodu. Teksty przedstawiają sylwetki cesarzy, ich rządy, reformy, konflikty, politykę wewnętrzną i zagraniczną oraz wpływ na losy państwa. To kompendium wiedzy o ludziach, którzy przez wieki kształtowali historię Rzymu.
(ok. 200-251 n.e.)
Decjusz (Gaius Messius Decius) urodził się ok. 200 r. n.e., był cesarzem rzymskim od września 249 do czerwca 251 r. n.e. Panował do śmierci jako Imperator Caesar Gaius Messius Quintus Decius Traianus Augustus. Pochodził z zamożnej rzymskiej rodziny zamieszkującej okolice Sirmium w Ilirii. Zdobywając władzę, stał się pierwszym w historii Rzymu cesarzem iliryjskim.
(232-282 n.e.)
Marcus Aurelius Probus urodził się w sierpniu 232 r. n.e., był cesarzem rzymskim od lipca 276 r. n.e. do II połowy 282 r. n.e. Panował do śmierci jako Imperator Caesar Marcus Aurelius Probus Augustus. Pochodził z rodziny wojskowego albo ogrodnika, zamieszkałej w Sirmium. Był jednym z energicznych cesarzy iliryjskich, którzy wyprowadzili imperium z tzw. kryzysu III wieku.
(31 marca 250 - 25 lipca 306 n.e.)
Niemal każdy zna dokonania Konstantyna Wielkiego. Nie każdy jednak wie, że najwięcej Konstantyn Wielki zawdzięcza właściwie swojemu ojcu - dobremu i sprawnemu cesarzowi, który do szczytu kariery doszedł niemal od zera. Kim był ojciec wielkiego cesarza? Czego dokonał? W jakich okolicznościach otrzymał purpurę? Jak to się stało, że był w związku z świętą? Jakim człowiekiem był Konstancjusz Chlorus?
(214-270 n.e.)
Klaudiusz II Gocki był cesarzem rzymskim w latach 268-270 n.e. Pierwszy od wielu lat cesarz, który zamiast polec od mieczy zmarł śmiercią naturalną. Zapamiętany tak dobrze, że otoczenie późniejszego cesarza Konstantyna starało się wywodzić pochodzenie swojego princepsa właśnie z jego rodu.
(18 kwietnia lub 23 maja 359 - 25 sierpnia 383 n.e.)
Gracjan (Flavius Gratianus) urodził się 18 kwietnia lub 23 maja 359 roku n.e. w Sirmium (obecnie Sremska Mitrovica, Serbia). Gracjan był rzymskim cesarzem od 367 do swojej śmierci w 383 roku n.e. Był najstarszym synem Walentyniana I oraz Mariny Sewery.
(20 stycznia 225 - 11 lutego 244 n.e.)
Cesarz rzymski w latach 238 – 244 n.e. Objął tron w wieku 13 lat. Gordian III był wnukiem Gordiana I, a siostrzeńcem Gordiana II.
(328 – 9 sierpnia 378 n.e.)
Walens urodził się w 328 roku n.e. Był cesarzem rzymskim w latach 364 – 378 n.e. Zginął w bitwie pod Adrianopolem.
(ok. 350 - 6 września 394 n.e.)
Cesarz Flawiusz Eugeniusz panował w latach 392–394 n.e. w zachodniej części Imperium rzymskiego. Na wschodzie rządził Teodozjusz I.
(200 - 276 n.e.)
Cesarz rzymski Tacyt rządził w latach 275-276 n.e. Tacyt miał zgodnie współpracować z senatem oraz zainicjował wiele reform. Ponadto uczcił tragicznie zmarłego Aureliana licznymi posągami, a także ukarał jego morderców.
(320 - 18 stycznia 350 n.e.)
Konstans był cesarzem rzymskim panującym w latach 337-350 n.e. Był synem Konstantyna I, któremu przypadła środkowa część Imperium: Italia wraz z krainami alpejskimi aż po Dunaj oraz częścią Bałkanów i Północna Afryka (bez Egiptu).
