Ta strona nie może być wyświetlana w ramkach

Przejdź do strony

Jeśli znajdziesz błąd ortograficzny lub merytoryczny, powiadom mnie, zaznaczając tekst i naciskając Ctrl + Enter.

Marek Salwiusz Othon

(28 kwietnia 32 - 16 kwietnia 69 n.e.)

Ten wpis dostępny jest także w języku: angielski (English)

Marek Salwiusz Othon
Imiona

Marcus Salvius Otho

Panował jako

Imperator Marcus Otho Caesar Augustus

Czas panowania

15 stycznia 69 – 16 kwietnia 69 n.e.

Urodzony

28 kwietnia 32 n.e.

Zmarły

16 kwietnia 69 n.e.

Moneta Othona

Marek Salwiusz Othon (Oton) urodził się dnia 28 kwietnia 32 roku n.e. w Ferentium jako Marcus Salvius Otho. Nazywany także Oton.
Pochodził ze starego etruskiego rodu. Rodzina jego pochodziła z Etrurii, była jedną z najbardziej wpływowych w tym rejonie. Matką jego była Albia Terencja, wywodząca się z znaczącego rodu, zaś jego ojciec Ot(h)on, pełnił funkcję prokonsula Afryki i legata Dalmacji. Senat rzymski ustawił na Palatynie jego posąg, jako nagrodę za odkrycie zdrady przeciw cesarzowi Klaudiuszowi, jaką planował jeden z rycerzy rzymskich. A sam cesarz zaliczył go do grona patrycjuszy. Oton miał starszego brata Lucjusza Salwiusza Otona Titianusa, który pełnił konsulat w 52 roku n.e. I jako prokonsul rządził prowincją Azja w 63/64 roku n.e. Siostrę ojciec już we wczesnym wieku zaręczył z Druzusem, synem Germanika.

Sam Othon od wczesnej młodości był ponoć niesforny, za co był często karcony przez ojca batem. W roku 55 n.e., gdy zmarł jego ojciec, dzięki udawanej miłości do pewnej sędziwej wiekiem, acz wpływowej wyzwolenicy (Popea Sabina) na dworze cesarskim „wkradł się w łaski Nerona. Łatwo zdobył pierwsze miejsce wśród jego przyjaciół przez podobieństwo obyczajów; jak przekazują niektórzy, również przez wzajemne obcowanie z nim fizyczne”. Jego przyjaźń z cezarem Neronem skończyła się jednak w 58 roku n.e., gdy jego żona Poppea Sabina, została kochanką, a później żoną władcy.

Othon w roku 58/59 n.e. został namiestnikiem Lusitanii (obecna Portugalia i zachodnia część Hiszpanii) na około 10 lat i w ten sposób musiał wyjechać z Rzymu. Choć nie miał doświadczenia administracyjnego, okazał się dobrym zarządcą. Od początku popierał namiestnika Hiszpanii Tarrakońskiej Galbę, gdy ten zbuntował się przeciwko Neronowi. Oton powrócił z Galbą do Rzymu po upadku Nerona. Liczył na to, że już leciwy Galba w dowód wdzięczności za wspieranie go przeciw Neronowi, wyznaczy go na swego następcę. Jednakże Galba wyznaczył swym nastepcą Lucjusza Kalpurniusza Pizona. Rozgoryczony Othon zawiązał spisek i przy pomocy pretorianów dokonał zamachu stanu. Pomogło mu też niezadowolenie ludności Rzymu z surowych rządów Galby. Dnia 15 stycznia 69 roku n.e. Galba i Pizon zostali zamordowani, a jeszcze tego samego Othon został wybrany na cesarza przez pretorianów.

Panowanie

Gdy Othon dowiedział się o złożeniu przez wojska germańskie wierności Witeliuszowi (namiestnik Germanii Dolnej), próbował szukać z nim porozumienia, słał do niego listy i poselstwa senatu. Chciał uczynić go swym zięciem, lecz z czasem zrozumiał, że konfrontacja jest nieunikniona. Kiedy jednak Witeliusz na czele podległych sobie legionów nadreńskich rozpoczął na ich czele marsz w kierunku Italii, Othon pozostawił władzę nad miastem w rękach swego brata, Salwiusza Tycjanusza, a sam wyruszył z Rzymu w idy marca, aby zastąpić najeźdźcom drogę pod miejscowością Bedriacum (obecna Cremona) w dolinie rzeki Padu.

Rok czterech cesarzy
Walka po władzę po śmierci Nerona.

Armia Othona stawiała skuteczny opór pierwszym oddziałom Witeliusza, dowodzonym przez Alienusa Cecynę. W trzech pierwszych bitwach wierne wojska Othona odnosiły zwycięstwa, choć on sam nie wziął w żadnej z nich udziału. Ostatecznie doszło do największej bitwy, w której armia Witeliusza pokonała rywala. Powodem porażki było użycie podstępu przez przeciwników. Gdy bitwa miała się rozpocząć, wśród wojsk Otona pojawiła się pogłoska, jako że Cecyna wraz z podległym mu wojskiem, miał odstąpić od Witeliusza i stanąć przeciw niemu u boku Otona. Doszło do sytuacji, że przyjacielsko machano wojsku Witelian rozpoczynających atak na wroga.

Śmierć

W wyniku bitwy oddziały wierne Othonowi poniosły ciężkie straty, ale nie zostały rozbite. Wówczas Othon, by uchronić kraj przed dalszym rozlewem bratobójczej krwi, zdecydował się popełnić samobójstwo. I choć jego sprawa nie była jeszcze stracona, a jego żołnierze wykazywali ochotę do dalszej walki, cesarz pozostał nieugięty w swych zamiarach i 16 kwietnia 69 roku n.e. przebił się sztyletem.

Przed samobójstwem Othon pożegnał się z bliskimi oraz napisał listy, do siostry i Messaliny, wdowy po Neronie, którą pragnął poślubić. Z żalu po nim wielu jego żołnierzy również zadało sobie śmierć.
Zwycięski Witeliusz urządził Othonowi uroczysty pogrzeb i ruszył z legionami w drogę do Rzymu, aby odbyć triumfalny wjazd i oficjalnie ogłosić się cesarzem.

Źródła wykorzystane
  • Cary M., Scullard H. H., Dzieje Rzymu. Od czasów najdawniejszych do Konstantyna t. I, Warszawa 1992
  • Iwaszkiewicz Piotr, Łoś Wiesław, Stępień Marek, Władcy i wodzowie starożytności. Słownik, Warszawa 1998
  • Krawczuk Aleksander, Poczet cesarzowych Rzymu, Warszawa 2001
  • Krawczuk Aleksander, Poczet cesarzy rzymskich, Warszawa 2004
  • Swetoniusz, Żywoty cezarów
  • Tacyt, Dzieje

IMPERIUM ROMANUM potrzebuje Twojego wsparcia!

Jeżeli podobają Ci się treści, jakie gromadzę na portalu oraz, którymi dzielę się na kanałach społecznościowych, wdzięczny będę za jakiekolwiek wsparcie. Nawet najmniejsze kwoty pozwolą mi opłacić dalsze poprawki, ulepszenia na stronie oraz serwer.

Wesprzyj IMPERIUM ROMANUM!

Wesprzyj IMPERIUM ROMANUM

Dowiedz się więcej!

Wylosuj ciekawostkę i dowiedz się czegoś nowego o antycznym świecie Rzymian. Wchodząc w poniższy link zostaniesz przekierowany do losowego wpisu.

Losowa ciekawostka

Losowa ciekawostka

Nowości ze świata antycznego Rzymu

Jeżeli chcesz być na bieżąco z najnowszymi wpisami na portalu oraz odkryciami ze świata antycznego Rzymu, zapisz się do newslettera, który jest wysyłany w każdą sobotę.

Zapisz się do newslettera!

Zapisz się do newslettera

Księgarnia rzymska

Zapraszam do kupowania ciekawych książek poświęconych historii antycznego Rzymu i starożytności. Czytelnikom przysługuje rabat na wszelkie zakupy (hasło do rabatu: imperiumromanum).

Zajrzyj do księgarni

Księgarnia rzymska

Raport o błędzie

Poniższy tekst zostanie wysłany do naszych redaktorów