Ta strona nie może być wyświetlana w ramkach

Przejdź do strony

Jeśli znajdziesz błąd ortograficzny lub merytoryczny, powiadom mnie, zaznaczając tekst i naciskając Ctrl + Enter.

Emigracja Gotów

Ten wpis dostępny jest także w języku: angielski (English)

Płaskorzeźba na sarkofagu ukazująca starcie Rzymian i Gotów. Datowana na III wiek n.e.
Płaskorzeźba na sarkofagu ukazująca starcie Rzymian i Gotów. Datowana na III wiek n.e.

Dnia 9 sierpnia 378 roku n.e. pod Adrianopolem (niegdyś Tracja, obecnie prowincja Edirne w Turcji) doszło do wielkiej bitwy, której wynik Święty Ambroży skwitował słowami: „koniec całej ludzkości, koniec świata”. Goci, którzy zostali przyjęci na ziemie rzymskie pokonali armię Walensa i skierowali losy Imperium Rzymskiego ku upadkowi.

Pod Adrianopolem wojska rzymskie liczące 40 tysięcy żołnierzy (30 tysięcy zginęło) zostały pokonane przez liczebniejsze wojska Gotów (około 100 tysięcy). W bitwie zginął nawet cesarz. Klęska jednak nie wynikała tylko i wyłącznie z błędów w dowodzeniu. Wynikała on w dużej mierze z polityki państwa rzymskiego.

Dwa lata wcześniej Goci, będąc spychani w wyniku „wielkiej wędrówki ludów„, szukali schronienia w granicach Imperium Rzymskiego. Zgodnie z przekazami rzymskiego historyka Ammianusa Marcellinusa w 376 roku n.e. Goci zostali zmuszeni opuścić swoje ziemie we wschodniej Europie na rzecz Hunów i szukać nowych ziem na zachodzie. Uznali, że Tracja za Dunajem jest najlepszym miejscem na nowy dom – ziemia jest żyzna, a rzeka zapewni korzystne położenie względem agresywnych Hunów.

Gotami dowodził Fritigern. Ten za porozumieniem z rzymskim cesarzem Walensem osiadł z ludem w Mezji, w zamian za stałe wspieranie rzymskiego wojska swoimi oddziałami. Armia Gotów miała zostać wcielona jako foederati, a lud Gotów kultywować ziemię w Mezji i zapewnić zaopatrzenie. W dowód wdzięczności Fritigern przeszedł na chrześcijaństwo.

Sojusz wydawał się być korzystną inicjatywą dla obu stron, a imigracja skuteczna. Jak wspomina jednak Marcellinus Goci masowo przekraczali rzekę, co prowadziło do licznych utonięć i chaosu. Szacowano, że blisko 200 tysięcy Gotów osiedliło się w Mezji.

Ogromna liczba barbarzyńców na terenach rzymskich nastawiła do siebie negatywnie chciwych rzymskich urzędników i poborców podatkowych. Celowo utrudniano życie przybyszom i utrudniano dostęp do pożywienia. Niesprawiedliwe traktowanie przez urzędników rzymskich oraz klęska głodu doprowadziły do buntu i wybuchu wojny z Rzymem.

Po zwycięskiej bitwie pod Adrianopolem wściekły Fritigern, na czele zwycięskich wojsk, spustoszył następnie prowincje naddunajskie oraz Grecję docierając aż pod Konstantynopol. Rzym wchodził w czasy upadku.

Źródła wykorzystane
  • Matthew Bunson, Encyclopedia of the Roman Empire, New York 1994

IMPERIUM ROMANUM potrzebuje Twojego wsparcia!

Jeżeli podobają Ci się treści, jakie gromadzę na portalu oraz, którymi dzielę się na kanałach społecznościowych, wdzięczny będę za jakiekolwiek wsparcie. Nawet najmniejsze kwoty pozwolą mi opłacić dalsze poprawki, ulepszenia na stronie oraz serwer.

Wesprzyj IMPERIUM ROMANUM!

Wesprzyj IMPERIUM ROMANUM

Nowości ze świata antycznego Rzymu

Jeżeli chcesz być na bieżąco z najnowszymi wpisami na portalu oraz odkryciami ze świata antycznego Rzymu, zapisz się do newslettera, który jest wysyłany w każdą sobotę.

Zapisz się do newslettera!

Zapisz się do newslettera

Księgarnia rzymska

Zapraszam do kupowania ciekawych książek poświęconych historii antycznego Rzymu i starożytności. Czytelnikom przysługuje rabat na wszelkie zakupy (hasło do rabatu: imperiumromanum).

Zajrzyj do księgarni

Księgarnia rzymska

Raport o błędzie

Poniższy tekst zostanie wysłany do naszych redaktorów