Jeśli znajdziesz błąd ortograficzny lub merytoryczny, powiadom mnie, zaznaczając tekst i naciskając Ctrl + Enter.
Inne to kategoria ciekawostek obejmująca różnorodne i nietypowe fakty ze świata starożytnego Rzymu, które nie mieszczą się w pozostałych działach tematycznych. Znajdziesz tu interesujące informacje, anegdoty i mniej oczywiste szczegóły, uzupełniające obraz życia, kultury i historii Imperium Romanum.
W okresie wpływów rzymskich, na Dolnym Śląsku rozwijał się jeden z najprężniej działających ośrodków hutniczych w na terenie Barbaricum. Jedną z większych osad hutniczych z tego okresu odkryto w Tarchalicach koło Wołowa.
Nie jest tajemnicą, że poszczególne części ludzkiego ciała wykorzystywano w celach magicznych. Czaszka oraz prawa dłoń były tymi najbardziej pożądanymi podczas wszelkich rytuałów.
Grecko-rzymskie teksty dostarczają licznych informacji o poglądach starożytnych na sprawy religijne, wśród których wiele odnosi się do bardzo przyziemnych spraw. Niejednokrotnie przesądy zwykłych ludzi sprzed dwóch tysięcy lat to obecne i w naszych czasach bardzo popularne zabobony. Ile osób nie wstało chociaż raz słynną „lewą nogą”? Albo odwrotnie, przypisało swoje szczęście prawej stopie, tak jak Niemcy i Anglicy w swoich przysłowiach („Auf rechten Füssen ist gut stehen” tudzież „Let’s get off on the right foot this year”)?
Choć alchemię średniowieczną i starożytną łączy wiele wspólnych zagadnień, ciężko znaleźć jednoznaczną kontynuację między grecko-rzymską tradycją a mediewalną. Jedną z podstawowych różnic jest to, że pierwsza z nich opierała się głównie na zagadnieniach filozoficznych i hermetyzmie, druga zaś ceniła wyżej eksperymentalne obcowanie z otaczającą nas materią. Jednak, czy rzeczywiście tak było? Co zawdzięczamy grecko-rzymskim alchemikom? Co ma wspólnego alchemia z unifikacją monetarną cesarza Dioklecjana? Odpowiedź w poniższym artykule.
Zgodnie z przekazem Tytusa Kalpurniusza Siculusa, rzymskiego poety z III wieku n.e., w antycznym Rzymie na arenach amfiteatrów pojawiać się miały niedźwiedzie, które polowały na foki. Pisarz wspomina konkretnie tutaj wydarzenie z czasów panowania cesarza Nerona (54-68 n.e.).
Pszczoły były dla starożytnych zwierzętami specjalnymi i osobliwymi. Ich obecność w micie sięga jeszcze czasów znacznie wcześniejszych niż Rzym. Miały już spore znaczenie w wierzeniach egipskich czy minojskich. Potem fascynowały takich autorów jak np. Publiusz Wergiliusz Maro czy Pliniusz Starszy. Pszczoły miały w sobie pewien boski pierwiastek i otaczała mistyczna aura tajemnicy. Najlepiej oddaje ją tzw. rytuał Bugonii.
Przez prawie 50 lat para z Nowego Jorku używała antycznej rzymskiej mozaiki, jako stolika kawowego. Niesamowity artefakt datowany jest na połowę I wieku n.e.
Orły, po dziś dzień, budzą respekt i szacunek nie tylko wśród zwierząt, ale i ludzi. Duma oraz siła tych ptaków została była już w czasach antycznych, a one same stały się symbolem legionów rzymskich.
Do naszych czasów zachowało się wyjątkowe epitafium z nagrobka niejakiego Soranusa – batawskiego (germańskie plemię) żołnierza służącego w rzymskiej armii za panowania cesarza Hadriana (117-138 n.e.). Nie mamy pewności czy napis powstał na prośbę zmarłego czy może samego cesarza, w zamian za jego zasługi.
Pliniusz Starszy w swoim zachowanym dziele „Historia naturalna” pozostawił nam wiele informacji o najróżniejszych gatunkach zwierząt, jak i stworzeniach, które zrodziły się w głowach ludzi. Świetnym przykładem tej drugiej grupy jest sławny feniks.
