Ciekawostki starożytnego Rzymu (Postaci)

Na okrągłej drewnianej tablicy o średnicy zaledwie 30,5 cm mieszczą się cztery osoby, ale tylko trzy twarze. Septymiusz Sewer, Julia Domna i Karakalla spoglądają z rodzinnego portretu wykonanego około 200 r. n.e. Pozostała jeszcze sylwetka drugiego syna cesarskiej pary, lecz jego twarz została wyskrobana niemal do drewna. Geta nie zniknął z obrazu wskutek przypadkowego uszkodzenia. Ktoś usunął właśnie tę część portretu, po której najłatwiej było go rozpoznać.

W czasach przełomu między starożytnością a średniowieczem, kiedy chrześcijaństwo umacniało swoją pozycję jako religia państwowa, doszło do wydarzeń, które odcisnęły piętno na historii kultury i nauki. Jedną z najbardziej znanych postaci tego okresu była Hypatia – filozofka, matematyczka i astronomka, której tragiczna śmierć stała się symbolem zmian zachodzących w ówczesnym świecie.

Gajusz Azyniusz Pollion (ok. 76 p.n.e.– ok. 4 n.e.) był rzymskim wojskowym, politykiem, stronnikiem Juliusza Cezara, i pisarzem. Największym osiągnięciem Polliona było założenie pierwszej publicznej biblioteki w Rzymie – Atrium Libertatis („Świątynia Wolności”) na Forum Romanum. Dzięki tej budowli dzieła literatury greckiej i łacińskiej stały się bardziej dostępne. Pollion połączył bibliotekę z galerią sztuki, czyniąc ją miejscem o wieloaspektowym charakterze kulturalnym. Jego działania zapoczątkowały tradycję tworzenia publicznych bibliotek w cesarstwie​.

Lucjusz Emiliusz Paulus Macedoński (ok. 228 – 160 p.n.e.), wybitny rzymski dowódca i konsul, zapisał się w historii dzięki zwycięstwu nad Macedonią w bitwie pod Pydną w 168 p.n.e. To właśnie on położył kres trzeciej wojnie macedońskiej i raz na zawsze zdławił potęgę Macedonii. Jego zasługi były tak doniosłe, że otrzymał przydomek Macedonicus, na trwałe wpisując się w dzieje imperium.

Kolumella, czyli Lucius Junius Moderatus Columella, był rzymskim pisarzem agronomicznym, który żył w I wieku n.e. i jest jednym z najważniejszych autorów antycznych tekstów na temat rolnictwa. Jego dzieło De re rustica (O rolnictwie), składające się z dwunastu ksiąg, stanowi kompleksowy podręcznik rolniczy, który opisuje wszystkie aspekty zarządzania gospodarstwem – od uprawy roślin, przez hodowlę zwierząt, po sposoby przechowywania plonów. Kolumella pisał także o roli zarządcy w gospodarstwie, a jego porady były adresowane zarówno do właścicieli ziemskich, jak i do zwykłych rolników. Dzieło Kolumelli przetrwało w całości i do dziś jest ważnym źródłem wiedzy o rolnictwie antycznym oraz stosunku człowieka do ziemi.

Plutarch z Cheronei, żyjący na przełomie I i II wieku n.e., jest jednym z najbardziej znanych pisarzy, historyków i filozofów starożytnej Grecji. Jego słynne „Żywoty równoległe” (także znane jako „Żywoty sławnych mężów”) to zbiór biografii, które zestawiają słynne postaci greckie i rzymskie – Aleksandra Wielkiego z Juliuszem Cezarem czy Demostenesa z Cyceronem. Plutarch stworzył te biografie, aby ukazać cechy charakteru, kładąc nacisk na ich cnoty i słabości. W czasach, kiedy Rzym zdominował kulturę, jego dzieła miały za zadanie łączyć wartości greckie z rzymskimi, tworząc jednocześnie inspirację dla przyszłych pokoleń.