Ta strona nie może być wyświetlana w ramkach

Przejdź do strony

Jeśli znajdziesz błąd ortograficzny lub merytoryczny, powiadom mnie, zaznaczając tekst i naciskając Ctrl + Enter.

Rzymscy nobilowie hodowali mureny w sadzawkach

Ten wpis dostępny jest także w języku: angielski (English)

Ryby na mozaice rzymskiej
Ryby na mozaice rzymskiej

Arystokracja rzymska miała tak wygórowane potrzeby, że nawet budowała sztucznie sadzawki (piscinae lub vivaria piscorum) na terenie swoich olbrzymich posesji, w których żyły różne gatunki ryb, w tym mureny.

Głównym celem nobilów rzymskich było zapewnienie sobie dostawy świeżych ryb, które po prostu łowiono z sadzawek, a następnie podawano do jedzenia. Prześcigano się co do gatunków ryb, które można było hodować i podawać.

Antyczni Rzymianie zdawali sobie sprawę, że nie należy trzymać wszystkich gatunków ryb w jednym zbiorniku, gdyż mogą się nawzajem pożerać. Między innymi Columella (ok. 4 – ok. 70 n.e.) – autor dzieł poświęconych agrotechnice – wspomina, iż odradza się trzymania agresywnych muren w jednej sadzawce z innymi rybami, gdyż najprościej rzecz ujmując je pożrą1. Atenajos (II-III wiek n.e.) – grecki retor i gramatyk – ostrzegał, że mureny mogą nawet zaatakować rybaka, który chce je złapać2.

Pliniusz Starszy wspomina, że murena (muranea) była hodowana przez rzymskich nobilów: Lucjusza Marcjusza Filippusa, Kwintusa Hortensjusza, Gajusza Hirriusza czy Lucjusza Licyniusza Lukullusa i jego brata Marka. Pierwszym z nich, który zaczął hodować mureny oddzielnie był Gajusz Hirriusz3. Lukullus z kolei zasłynął z pięknych ogrodów – wzorując się na wschodnich wzorach. Co ciekawe, rozkazał m.in. przekopać kanał przez góry niedaleko Neapolu, aby zapewnić dostęp morza do swoich sadzawek i wymieszać wodę słodką ze słoną. W ten sposób mógł trzymać w swoich ogrodach ryby morskie. Poprzez swoje działania zaczęto go określać „Kserkses w todze”, odnosząc się do słynnego wodza perskiego, który kazał przekopać kanał przez cypel Athos, aby jego flota mogła przepłynąć.

Wracając do muren – były one na tyle cenione, że ponoć Marek Krassus czy Hortensjusz, dowiedziawszy się, że ich ulubione moreny wymarły, bardzo to przeżyli i wręcz płakali.

Na koniec warto wspomnieć o niejakim Wediuszu Pollionie, synu wyzwoleńca, który słynął ze swojego złego obchodzenia się z niewolnikami. Ponoć Wediusz Pollion wrzucał niepokornych niewolników do sadzawki z murenami, jako karę za ich występki (m.in. stłuczenie pucharu)4.

Przypisy
  1. Columella, Res rustica, 8.17.2
  2. Atenajos, Uczty mędrców, 7.312d
  3. Pliniusz Starszy, Historia naturalna, 9.81.171
  4. Seneka, O gniewie 3:40; Pliniusz Starszy, Historia Naturalna 9:77; Kasjusz Dion, Historia rzymska, 54.23:1-6
Źródła wykorzystane
  • Walker Harlan, Fish: Food from the Waters
  • Winniczuk Lidia, Ludzie, zwyczaje i obyczaje starożytnej Grecji i Rzymu, Warszawa 1983

IMPERIUM ROMANUM potrzebuje Twojego wsparcia!

Aby portal mógł istnieć i się dalej rozwijać potrzebne jest finansowe wsparcie. Nawet najmniejsze kwoty pozwolą mi opłacić dalsze poprawki, ulepszenia na stronie oraz serwer. Wierzę w to, że będę mógł liczyć na szersze wsparcie, które pozwoli mi jeszcze bardziej poświęcić się mojej pracy i pasji, maksymalnie usprawniać stronę oraz ukazywać świat antycznych Rzymian w interesującej formie.

Wesprzyj IMPERIUM ROMANUM!

Nowości ze świata antycznego Rzymu

Jeżeli chcesz być na bieżąco z nowościami na portalu oraz odkryciami ze świata antycznego Rzymu, zapisz się do newslettera.

Zapisz się do newslettera!

Księgarnia rzymska

Zapraszam do kupowania ciekawych książek poświęconych historii antycznego Rzymu i starożytności. Czytelnikom przysługuje rabat na wszelkie zakupy (hasło do rabatu: imperiumromanum).

Zajrzyj do księgarni

Raport o błędzie

Poniższy tekst zostanie wysłany do naszych redaktorów