Chciwi rzymscy legioniści
Wielu z nas wyobraża sobie rzymskich legionistów jako dzielnych, zdyscyplinowanych, twardych i wytrenowanych żołnierzy. To prawda. Jednakże Rzymianie podobnie jak my byli ludźmi i mieli swoje słabości. Na przykład chciwość.
Jeśli znajdziesz błąd ortograficzny lub merytoryczny, powiadom mnie, zaznaczając tekst i naciskając Ctrl + Enter.
Ciekawostki starożytnego Rzymu (Wojskowość)
Wojskowość to ciekawostki poświęcone armii starożytnego Rzymu oraz jej funkcjonowaniu. W tej kategorii znajdują się mniej znane fakty, interesujące informacje i nietypowe szczegóły dotyczące legionów, uzbrojenia, dyscypliny, taktyki oraz codziennego życia żołnierzy Imperium Romanum.
Wojna Imperium rzymskiego z królestwem bosporańskim w latach 45 – 49 n.e. jako próba zrzucenia zależności od Rzymu
Królestwo Bosporańskie było władztwem politycznym, które powstało na początku V w. p.n.e. w wyniku sojuszu kilkudziesięciu miast i miasteczek położonych wzdłuż obu brzegów Cieśniny Kerczeńskiej (Półwysep Krym) dla wspólnej obrony przed koczowniczymi ludami. Od końca I w. p.n.e. Królestwo Bosporańskie znalazło się w sferze wpływów cesarstwa rzymskiego, które było zainteresowane kontrolą sytuację w północnej części regionu Morza Czarnego oraz na granicach prowincji położonych w jego pobliżu.
Rzymski namiot w Szkocji
Namioty były używane już w czasach starożytnych. Starożytni Rzymianie używali ich głównie w obozach wędrownych (castra aestiva), które w czasie kampanii wojennych rozbijano codziennie. Wiele informacji na temat ich konstrukcji zawdzięczamy wykopaliskom w Vindolandzie i Newstead, gdzie zachowały się zabytki skórzane. Informacji na temat wykorzystania namiotów przez Rzymian w czasie wojny dostarczają również reliefy z kolumny Trajana w Rzymie, na których przedstawiono wybrane momenty wojny dackiej.
Odznaczenia rzymskie – falery
Za okazane w walce męstwo i dobre wykonywanie wszelkich obowiązków żołnierze rzymscy mogli otrzymać tzw. falerę (phalera; l.mn. phalerae), czyli swego rodzaju medal lub odznaczenie, które następnie nosili przywiązane skórzanymi paskami powyżej klatki piersiowej.
Przestrzeń w szyku oraz szerokość frontu rzymskiego legionu
Zgodnie z przekazem Polibiusza1, w okresie Republiki, rzymscy legioniści w szyku mieli około 180 cm przestrzeni (zarówno głębokości i szerokości), co dawało 3,24 metrów kwadratowych powierzchni. Pewniejsze źródło informacji – Wegecjusz2 – wskazywać ma jednak na szerokość 90 cm i głębokość 200 cm, czyli 1,8 metra kwadratowego.
Cezar i jego wyprawy za Ren
Juliusz Cezar jest jednym z największych wodzów w historii świata. Dowodem na to są jego zwycięstwa w Hiszpanii (61 p.n.e.), podbój Galii (58-50 p.n.e.), inwazja na Brytanię (54-53 p.n.e.) czy np. kampanie wojskowe na wschód od Renu (55 i 53 p.n.e.). Właśnie wyprawy przeciwko plemionom germańskim dowodzą, jak śmiałym i ambitnym dowódcą był Cezar, który na potrzeby kampanii zdecydował się na niezwykle skomplikowany, jak na tamte czasy ruch – budowę mostu na jednej z najdłuższych rzek w Europie.
Imaginifer – nosiciel cesarza
Oktawian August po objęciu władzy wprowadził wiele propagandowych rozwiązań, które miały przywiązać lud do nowego władcy. Przyjął tytuły z czasów republikańskich, postawił wiele pomników ukazujących spoczywającą na nim boską łaskę, oraz wybudował wspaniałe budynki w „Wiecznym Mieście”.
Typy namiotów rzymskich
Namioty w użyciu były już w czasach antycznych. Antyczni Rzymianie wykorzystywali je głównie w obozach marszowych (castra aestiva), które rozbijano w trakcie kampanii wojskowych każdego dnia. Dużo informacji o ich konstrukcji zawdzięczamy wykopaliskom w Vindolanda, w okolicach muru Hadriana w Anglii, gdzie też zachowały się materiały skórzane.
Pentekontera – okręt wielkiej kolonizacji
Myśląc o okrętach antycznej Grecji z pewnością stają nam przed oczami szybkie i smukłe triery, ze sterczącymi, błyszczącymi brązem dziobami i siedzącymi w trzech rzędach, jeden nad drugim, wioślarzami.
Rzymski dyplom wojskowy
Dyplom wojskowy jest to współczesna nazwa rzymskich dokumentów potwierdzających zwolnienie z wojska i na nadanie weteranowi oddziałów pomocniczych obywatelstwa rzymskiego przez cesarza. Istniała jako nagroda za wierną służbę. Dyplom był sporządzony przez urzędników cesarskich i wystawiony na widok publiczny w Rzymie.
