Ta strona nie może być wyświetlana w ramkach

Przejdź do strony

Jeśli znajdziesz błąd ortograficzny lub merytoryczny, powiadom mnie, zaznaczając tekst i naciskając Ctrl + Enter.

Wojny rzymskie

Wyprawa Cestiusza Gallusa

66 n.e.

Powstanie żydowskie z lat 66-73/74 n.e. jest jednym z najciekawszych i najdłużej trwających konfliktów pierwszego wieku naszej ery. Możemy dokładnie prześledzić dzieje rebelii dzięki znakomitemu źródłu, które przetrwało do naszych czasów — Wojnie żydowskiej Józefa Flawiusza. Interwencja zbrojna legata Syrii Cestiusza Gallusa przeciwko buntownikom, opisana na kartach tego dzieła, miała zdusić opór powstańców w zarodku i przywrócić spokój w Judei. Wyprawa ta zakończyła się jednak, wbrew oczekiwaniom, bolesną dla Rzymian klęską i umocnieniem pozycji powstańców.

Bitwa XII Legionu Fulminata z żydowskimi powstańcami w dolinie Beth Horon

Wojna domowa po śmierci Kommodusa

(193-197 n.e.)

Wraz z końcem panowania Kommodusa, Imperium przechodziło przez bardzo trudny okres w swojej historii. Usunięcie znienawidzonego przez senatorów cesarza nie przyniosło upragnionego spokoju w państwie i Wiecznym Mieście. Syn i następca Marka Aureliusza, w wyniku spisku został zamordowany 31 grudnia 192 r. n.e. Na jego miejsce spiskowcy wybrali poczciwego wiekiem senatora Pertynaksa.

Septymiusz Sewer

Podbój Asturów i Kantabrów

(27-25 p.n.e.)

Już w 27 p.n.e. Oktawian August zrzekł się części władzy na rzecz Senatu. Prowincje już dawno podbite i zromanizowane dostały się pod władzę patres, a prowincje graniczne miały być odtąd nadzorowane przez nowego Cezara, który ślubował zaprowadzenie porządku na granicach Imperium.

Piechur iberyjski

Oktawian w Illyricum

(35-33 p.n.e.)

Oktawian August uważany jest w historiografii za twórcę nowego ładu politycznego w Rzymie, a jego imię jest kojarzone z takimi wydarzeniami, jak bitwa pod Akcjum czy aneksja Egiptu. Stosunkowo mało mówi się o jego kampaniach wojennych w Ilirii w latach 35-33 p.n.e.

Żołnierze rzymscy z okresu późnej Republiki atakują umocnienia barbarzyńskie

Podbój Balearów przez Rzymian

(123 p.n.e.)

Podbój Balearów przez Rzymian miał miejsce w 123 roku p.n.e. Wcześniej wyspy znajdowały się pod kontrolą Kartaginy; jednak od 146 roku p.n.e., kiedy Rzymianie pokonali Punijczyków, mieszkańcy wysp mogli cieszyć się pewną wolnością.

Najlepsi procarze pochodzili z Balearów

Kampanie Rzymian w Hiszpanii w latach 197-179 p.n.e.

(197-179 p.n.e.)

Półwysep Iberyjski odegrał kluczową rolę geopolityczną przed i w trakcie II wojny punickiej. Przed wyprawą do Italii Hannibal wzorem swych krewnych rozszerzał panowanie punickie na tym obszarze, obfitym w surowce i dostarczającym licznego rekruta dla jego armii.

Iberowie z późnego II wieku p.n.e.

Wojny w Galii Przedalpejskiej na początku II wieku p.n.e.

(początek II wieku p.n.e.)

Zwycięstwa Hannibala i jego galijskich sojuszników zainspirowały młodsze pokolenie Galów znad Padu do kontynuowania walki z Republiką, pomimo klęski Kartaginy w II wojnie punickiej. Doprowadziło to do serii walk na początku II wieku p.n.e. w Galii Przedalpejskiej.

Rzymska rzeźba z I wieku n.e. ukazująca Galatę zabijającego żonę i siebie

Wojna Rzymu ze Związkiem Achajskim

(146 p.n.e.)

Po pokonaniu Andriskosa Rzym pozostawił wojska na Bałkanach z zamiarem rozprawienia się ze Związkiem Achajskim, gdzie nasiliły się antyrzymskie postawy. Przez ostatnie dekady Związek stanowił najsilniejszy organizm federacyjny Grecji właściwej.

Ściana tarcz - szyk zwykle używany przez hoplitów

Wojna Andriskosa

(149-148 p.n.e.)

Brak stabilizacji Macedonii oraz ciągłe zagrożenie ze strony barbarzyńców doprowadziły do wystąpienia Andriskosa, zwanego też IV wojną macedońską. Wydarzenie to wywarło duży wpływ na dalsze polityczne losy Macedonii, po pokonaniu przez Rzym.

Moneta Andriskosa, który na monecie określony został jako Król Filip

Raport o błędzie

Poniższy tekst zostanie wysłany do naszych redaktorów