Siedmiu rzymskich żołnierzy odnaleziono na dnie studni. Tajemnica sprzed 1800 lat została rozwiązana
Siedmiu rzymskich żołnierzy odnaleziono na dnie studni
Archeolodzy badający teren dawnego rzymskiego miasta Mursa na obszarze dzisiejszej Chorwacji dokonali niezwykłego odkrycia. Na dnie starożytnej studni odnaleziono szkielety siedmiu rzymskich żołnierzy, którzy zginęli niemal 1800 lat temu. Najnowsze badania sugerują, że mogli oni polec podczas jednej z najbardziej burzliwych wojen domowych w historii Imperium Romanum.
Makabrycznego odkrycia dokonano jeszcze w 2011 roku podczas prac archeologicznych poprzedzających budowę obiektów uniwersyteckich w Osijeku. Dopiero szczegółowe analizy antropologiczne, genetyczne oraz datowanie znalezisk pozwoliły odtworzyć historię tych ludzi.
Ciała wrzucono do studni
Na dnie studni archeolodzy odnaleźli szczątki siedmiu mężczyzn. Wszyscy byli osobami dorosłymi – czterech z nich miało od 20 do 30 lat, natomiast pozostali byli w wieku średnim.
Badania wykazały, że mężczyźni zginęli w wyniku gwałtownej śmierci. Na ich kościach zachowały się ślady silnych uderzeń w głowę, złamań żeber oraz ran kłutych, które mogły zostać zadane przez włócznie lub groty strzał.
Co ciekawe, zanim ciała trafiły do studni, zostały pozbawione wyposażenia wojskowego. Nie znaleziono przy nich broni, pancerzy, elementów ekwipunku ani biżuterii. Wszystko wskazuje na to, że polegli zostali ograbieni przed pochówkiem.
Żołnierze cierpieli na choroby
Analiza kości przyniosła kolejne zaskakujące informacje. Naukowcy odkryli ślady nowej tkanki kostnej wewnątrz klatek piersiowych zmarłych. Tego typu zmiany są charakterystyczne dla przewlekłych infekcji dróg oddechowych.
Oznacza to, że jeszcze przed śmiercią żołnierze zmagali się z chorobami, które mogły osłabiać ich organizmy. Warunki życia w rzymskich obozach wojskowych często sprzyjały rozprzestrzenianiu się infekcji, zwłaszcza podczas długich kampanii wojennych.
Kim byli tajemniczy wojownicy?
Badania DNA wykazały, że mężczyźni nie pochodzili z lokalnej ludności zamieszkującej okolice Mursy. Ich pochodzenie było zróżnicowane, co doskonale odpowiada charakterowi armii rzymskiej, do której rekrutowano ludzi z różnych części imperium.
To kolejny argument przemawiający za tym, że odnalezione szczątki należały do żołnierzy służących w armii rzymskiej.
Datowanie radiowęglowe oraz odnaleziona w studni moneta wybita około 251 roku n.e. wskazują, że mężczyźni żyli w okresie tzw. kryzysu III wieku – jednej z najtrudniejszych epok w dziejach Imperium Romanum.
Ofiary wojny domowej?
Zdaniem badaczy najbardziej prawdopodobnym wyjaśnieniem jest związek odkrycia z bitwą pod Mursą, która rozegrała się w 260 roku n.e.
W tym czasie cesarz Galien walczył z uzurpatorem Ingenuusem, dowódcą wojskowym, który próbował przejąć władzę w imperium. Rebelia zakończyła się klęską Ingenuusa właśnie w okolicach Mursy.
Historyczne źródła podają, że po porażce Ingenuus zginął – według jednej wersji popełnił samobójstwo, według innej został zabity przez własnych strażników.
Archeolodzy przypuszczają, że siedmiu odnalezionych mężczyzn mogło należeć do wojsk uczestniczących w tym konflikcie. Ich ciała zostały następnie wrzucone do studni, która stała się ich ostatnim miejscem spoczynku.
Świadkowie upadku imperium
Odkrycie z Osijeku jest niezwykłym świadectwem dramatycznych wydarzeń, które rozgrywały się podczas kryzysu III wieku. Był to okres, gdy Imperium Romanum zmagało się z najazdami barbarzyńców, epidemiami, buntami wojskowymi i walkami o tron.
