Twarz rzymskiego dziecka sprzed 1800 lat
W 1878 roku podczas prac archeologicznych w Paryżu odkryto rzymski sarkofag z I wieku n.e., w którym znajdował się pochówek małego dziecka. Znalezisko pochodzi z obszaru starożytnej Lutecji, rzymskiego miasta rozwijającego się na terenie dzisiejszego Paryża. W grobie zachował się niezwykły odcisk twarzy dziecka, które w chwili śmierci miało od sześciu do dwunastu miesięcy.
Odcisk powstał w związku z zamknięciem sarkofagu. Według jednej z interpretacji zaprawa użyta do uszczelnienia kamiennej trumny przedostała się do jej wnętrza i zetknęła się z twarzą zmarłego. Po stwardnieniu materiał zachował rysy dziecka. Nie ma jednak całkowitej pewności, że właśnie w ten sposób powstał odcisk. Musée Carnavalet wskazuje również możliwość, że twarz dziecka została celowo odciśnięta po śmierci.
Wraz z pochówkiem zachowała się niewielka szklana butelka. Tego rodzaju przedmioty mogą dostarczać informacji o sposobie życia i opiece nad dziećmi w rzymskim społeczeństwie, choć na podstawie samego znaleziska nie można określić dokładnego przeznaczenia naczynia.
Gipsowy odlew twarzy dziecka znajduje się obecnie w zbiorach Science Museum w Londynie.
