Recenzja: Rzymska sztuka wojenna

Publikacje na temat szeroko pojętej wojskowości w starożytnym Rzymie nie są w Polsce zbyt liczne. Między innymi z tego powodu z nieukrywanym zadowoleniem sięgnąłem po „Rzymską sztukę wojenną” autorstwa amerykańskiego badacza Jonathana P. Rotha. Po lekturze tej przekrojowej pozycji, w której autor z prędkością błyskawicy relacjonuje najważniejsze kampanie wojenne w historii państwa „ludu wilczycy” oraz organizację jego niepospolitej armii z uwzględnieniem jej reform i miejsca żołnierzy w rzymskim społeczeństwie, czuję spory niedosyt.

Jest on w pełni uzasadniony, jeśli spojrzy się na stosunkowo niewielką objętość recenzowanej pracy i szerokość poruszanego w niej tematu obejmującego zasięgiem całość burzliwych dziejów rzymskich. Niemniej jednak dzięki lekturze tak zrobionego opracowania można sobie należycie uporządkować lub odświeżyć podstawowe wiadomości o działaniach rzymskiej armii oraz jej organizacji w poszczególnych etapach jej rozwoju. Bardzo pomocny jest zamieszczony z tyłu książki słowniczek pojęć pojawiających się w tekście. Na koniec wypadałoby wspomnieć także słabe punkty, do których należy nie zawsze najlepsze tłumaczenie na język polski, którego przejawem są pewne niejasności w tekście, np. w różnicach w wysokości żołdu dla żołnierzy służących w legionach oraz jednostkach pomocniczych. Pomimo powyższego stwierdzam, że jest to praca dobra i godna polecenia wszystkim zainteresowanym w tematyce rzymskiej.