Ciekawostki starożytnego Rzymu (Artefakt)

Rzymska rzeźba ukazująca Afrodytę z I wieku n.e. Obiekt jest kopią oryginału greckiego z V wieku p.n.e. Artefakt znajduje się w Narodowym Muzeum Archeologicznym w Neapolu.

Fragment rzymskiego fresku ukazującego dziób statku. Uwagę zwracają namalowane oczy, zdobiące przód statku. Obiekt datowany na I wiek p.n.e.; odkryty w Pompejach. Artefakt znajduje się w Narodowym Muzeum Archeologicznym w Neapolu.

Fresk rzymski ukazujący pejzaż. Obiekt odkryty w Herkulanum; znajdował się czasowo na ekspozycji w Narodowym Muzeum Archeologicznym w Neapolu. Datowane na I p.n.e. – I wiek n.e.

Rzymski nagrobek należący do rodziny rzymskiej z nieznanej familii. Na kamieniu widzimy wizerunki dziewięciu osób. Obiekt jest datowany na II wiek n.e.; artefakt znajduje się w Muzeum Archeologicznym w Amfipolis (Gecja).

Fresk rzymski ukazujący zmysłowy taniec Nimfy i Satyra w trakcie procesji. Obiekt datowany na I wiek n.e.; odkryty w Pompejach. Artefakt znajduje się w Narodowym Muzeum Archeologicznym w Neapolu.

Popiersie Agrypiny Młodszej, która była córką Germanika – znakomitego wodza rzymskiego i Agrypiny Starszej – i matką Nerona oraz żoną cesarza Kluadiusza. Artefakt znajduje się w Narodowym Muzeum Archeologicznym w Neapolu. Obiekt datowany na 37-41 n.e.

Dziś o jednym z najbardziej rozpoznawalnych dzieł starożytnej sztuki europejskiej – o tzw. Grupie Laokoona. Rzeźba należąca z pewnością do najcenniejszych eksponatów Muzeów Watykańskich przykuwa uwagę każdego, kto przed nią stanie. Barokowa ekspresyjność sprawia, że trudno oderwać od niej oczy. Jednak to, co czyni ją interesującą, to nie tylko zaklęta w kamieniu, chwytająca za serce historia, ale także szereg tajemnic, które skrywa.

Rzymska mozaika ukazująca personifikację zimy. Obiekt odkryto w willi Bignor w West Sussex (południowa Anglia).

Reliefy z Hadrianeum, które ukazują trofea i personifikacje prowincji rzymskich. Hadrianeum (świątynia cesarza Hadriana) znajdowało się na Polu Marsowym i powstało na polecenie następnego cesarza – Antoninusa Piusa (138-161 n.e.).