Ta strona nie może być wyświetlana w ramkach

Przejdź do strony

Jeśli znajdziesz błąd ortograficzny lub merytoryczny, powiadom mnie, zaznaczając tekst i naciskając Ctrl + Enter.

Ciekawostki starożytnego Rzymu (Wojskowość)

Świat starożytnych Rzymian obfitował w szereg niesamowitych ciekawostek i informacji. Źródłem wiedzy o życiu ówczesnych Rzymian są głównie dzieła pozostawione nam przez pisarzy i dziejopisarzy. Rzymianie pozostawili po sobie mnóstwo dziwnych informacji i faktów, w które naprawdę czasami ciężko uwierzyć.

Zachęcam do podsyłania mi swoich propozycji oraz wskazywania ewentualnych poprawek lub nieścisłości.

Wojna Imperium rzymskiego z królestwem bosporańskim w latach 45 – 49 n.e. jako próba zrzucenia zależności od Rzymu

Królestwo Bosporańskie było władztwem politycznym, które powstało na początku V w. p.n.e. w wyniku sojuszu kilkudziesięciu miast i miasteczek położonych wzdłuż obu brzegów Cieśniny Kerczeńskiej (Półwysep Krym) dla wspólnej obrony przed koczowniczymi ludami. Od końca I w. p.n.e. Królestwo Bosporańskie znalazło się w sferze wpływów cesarstwa rzymskiego, które było zainteresowane kontrolą sytuację w północnej części regionu Morza Czarnego oraz na granicach prowincji położonych w jego pobliżu.

Territorial development of the Bosporan Kingdom

Rzymski namiot w Szkocji

Namioty były używane już w czasach starożytnych. Starożytni Rzymianie używali ich głównie w obozach wędrownych (castra aestiva), które w czasie kampanii wojennych rozbijano codziennie. Wiele informacji na temat ich konstrukcji zawdzięczamy wykopaliskom w Vindolandzie i Newstead, gdzie zachowały się zabytki skórzane. Informacji na temat wykorzystania namiotów przez Rzymian w czasie wojny dostarczają również reliefy z kolumny Trajana w Rzymie, na których przedstawiono wybrane momenty wojny dackiej.

Namiot rzymski z Newstead na wystawie muzealnej w National Museum of Scotland

Odznaczenia rzymskie – falery

Za okazane w walce męstwo i dobre wykonywanie wszelkich obowiązków żołnierze rzymscy mogli otrzymać tzw. falerę (phalera; l.mn. phalerae), czyli swego rodzaju medal lub odznaczenie, które następnie nosili przywiązane skórzanymi paskami powyżej klatki piersiowej.

Srebrne falery znalezione w okolicach zamku Lauersfort (zachodnie Niemcy)

Cezar i jego wyprawy za Ren

Juliusz Cezar jest jednym z największych wodzów w historii świata. Dowodem na to są jego zwycięstwa w Hiszpanii (61 p.n.e.), podbój Galii (58-50 p.n.e.), inwazja na Brytanię (54-53 p.n.e.) czy np. kampanie wojskowe na wschód od Renu (55 i 53 p.n.e.). Właśnie wyprawy przeciwko plemionom germańskim dowodzą, jak śmiałym i ambitnym dowódcą był Cezar, który na potrzeby kampanii zdecydował się na niezwykle skomplikowany, jak na tamte czasy ruch – budowę mostu na jednej z najdłuższych rzek w Europie.

John Soane, Most Cezara na Renie

Imaginifer – nosiciel cesarza

Oktawian August po objęciu władzy wprowadził wiele propagandowych rozwiązań, które miały przywiązać lud do nowego władcy. Przyjął tytuły z czasów republikańskich, postawił wiele pomników ukazujących spoczywającą na nim boską łaskę, oraz wybudował wspaniałe budynki w „Wiecznym Mieście”.

Nagrobek imaginifera Aureliusza Diogenesa

Typy namiotów rzymskich

Namioty w użyciu były już w czasach antycznych. Antyczni Rzymianie wykorzystywali je głównie w obozach marszowych (castra aestiva), które rozbijano w trakcie kampanii wojskowych każdego dnia. Dużo informacji o ich konstrukcji zawdzięczamy wykopaliskom w Vindolanda, w okolicach muru Hadriana w Anglii, gdzie też zachowały się materiały skórzane.

Rzymski namiot contubernium

Rzymski dyplom wojskowy

Dyplom wojskowy jest to współczesna nazwa rzymskich dokumentów potwierdzających zwolnienie z wojska i na nadanie weteranowi oddziałów pomocniczych obywatelstwa rzymskiego przez cesarza. Istniała jako nagroda za wierną służbę. Dyplom był sporządzony przez urzędników cesarskich i wystawiony na widok publiczny w Rzymie.

Rzymski dyplom wojskowy

Wielkie klęski z Persami oraz rewanż Cesarstwa w III w. n.e.

Za największą klęskę w historii Rzymu uważa się bitwę z Hannibalem pod Kannami w 216 r. p.n.e. Znane są także hekatomby Rzymian w Lesie Teutoburskim w 9 r. n.e. i pod Adrianopolem w 378 r. n. e. Jednak mało znanym faktem jest to, że w III w. n.e., za panowania cesarza Waleriana, Imperium poniosło dwie duże klęski z państwem perskim króla Szapura I. Pod Barbalissos i Edessą zostały prawdopodobnie pokonane i zniszczone dwie duże armie rzymskie liczące po około 60-70 tys. ludzi. Cesarstwo poniosło największe upokorzenie w swoich dziejach – cesarz został jeńcem perskiego władcy. Rzymianie nie zapomnieli o rewanżu – już w 282 r. cesarz Karus zdobył Mezopotamię z perską stolicą Ktezyfontem i tylko jego niespodziewana śmierć powstrzymała dalszy marsz legionów na wschód.

Perski król Szapur I używający byłego cesarza Waleriana jako podnóżek podczas wsiadania na konia

Raport o błędzie

Poniższy tekst zostanie wysłany do naszych redaktorów