Ciekawostki starożytnego Rzymu (Artefakt)

Rzymska fibula (zapinka do szat) w formie swastyki. Obiekt znajduje się w zbiorach Muzeum Archeologicznego w Gunzenhausen (Niemcy).

Prezentowany przedmiot – rzymska łyżka i widelec – pochodzi z około III wieku n.e. i wykonany jest ze srebra. Ma długość 16,2 cm i obecnie znajduje się w zbiorach Metropolitan Museum of Art w Nowym Jorku (USA). Zabytek stanowi przykład luksusowego przedmiotu codziennego użytku, świadczącego o wysokim poziomie rzemiosła metalurgicznego w okresie Cesarstwa Rzymskiego.

Rzymski nóż składany z kościaną rękojeścią i brązowym lub żelaznym ostrzem. Obiekt znajduje się na wystawie w Muzeum Sztuki i Historii w Genewie (Szwajcaria).

Para rzymskich kolczyków ze złota i kamieni półszlachetnych z III/IV wieku n.e. Obiekty znajdują się w Muzeum Archeologicznym Uniwersytetu w Münster (Niemcy).

Starożytny rzymski rylec z brązu, odnaleziony w miejscowości Tiel (środkowa Holandia), to niewielkie, podłużne narzędzie piśmiennicze używane w czasach Imperium Rzymskiego. Wykonany z brązu, ma smukły kształt – jeden koniec jest ostro zakończony, natomiast drugi bywa spłaszczony lub lekko rozszerzony.

Złoty naszyjnik z medalionem przedstawiającym boginię to przykład biżuterii z czasów, gdy Egipt znajdował się pod panowaniem rzymskim (30 p.n.e. – 300 n.e.). Ten wyjątkowy obiekt łączy w sobie kunszt jubilerski, symbolikę religijną oraz wielokulturową tożsamość epoki.

Monumentalna sylwetka Marka Aureliusza, ukazanego na koniu, przywołuje ideał władcy-filozofa: opanowanie, godność i wewnętrzną siłę. Obiekt znajduje się w Muzeum Frederica Marèsa w Barcelonie.

W zbiorach Kunsthistorisches Museum w Wiedniu znajduje się niepozorny, a zarazem niezwykle wymowny zabytek rzymskiej kultury – brązowy widelec, datowany na II/III wiek n.e.

Rzymski dzwonek z brązu (tintinnabulum), który został znaleziony w grobowcu, a związany był z obrzędami pogrzebowymi. Zabytek ten znajduje się w zbiorach Muzeum Miejskiego w Crema (północne Włochy).

Relief nagrobny Publiusza Aiediusa Amphiona i jego żony Aiedii Faustry Melior to poruszający przykład rzymskiej sztuki sepulkralnej z przełomu epok – datowany na około 30 rok p.n.e. Pochodzi z Rzymu, z rejonu słynnej Via Appia, jednej z najważniejszych arterii starożytnego świata, przy której wznoszono grobowce elit i wyzwoleńców.