Wykonany z brązu rzymski samowar z Pompejów; datowany na I wiek n.e. Naczynie służyło do podgrzewania i serwowania ciepłych płynów, a jego konstrukcja wykorzystywała węgiel drzewny jako źródło ciepła.
W centralnej, wydrążonej komorze umieszczano rozżarzony węgiel drzewny, który ogrzewał zawartość naczynia. Ciepły płyn można było następnie nalewać za pomocą kranika ozdobionego głową barbarzyńcy ze Wschodu.
Naczynie wyróżnia się dekoracyjnymi uchwytami w formie syren lub harpii. Trzy elementy mocujące służyły do zawieszenia łańcucha, dzięki któremu samowar można było przenosić.
Obiekt znajduje się w Narodowym Muzeum Archeologicznym w Neapolu.
