Starożytny rzymski rylec z brązu, odnaleziony w miejscowości Tiel (środkowa Holandia), to niewielkie, podłużne narzędzie piśmiennicze używane w czasach Imperium Rzymskiego. Wykonany z brązu, ma smukły kształt – jeden koniec jest ostro zakończony, natomiast drugi bywa spłaszczony lub lekko rozszerzony.
Przedmiot służył do pisania na drewnianych tabliczkach pokrytych warstwą wosku. Ostrą końcówką ryto litery w miękkiej powierzchni wosku, tworząc tekst. Spłaszczona końcówka umożliwiała wygładzenie wosku i usunięcie zapisu, co pozwalało na ponowne użycie tabliczki.
Rylce tego typu były powszechnie używane przez urzędników, kupców, uczniów i żołnierzy do sporządzania notatek, listów oraz dokumentów.