Ta strona nie może być wyświetlana w ramkach

Przejdź do strony

Jeśli znajdziesz błąd ortograficzny lub merytoryczny, powiadom mnie, zaznaczając tekst i naciskając Ctrl + Enter.

Wzrost bogactwa Rzymu w okresie republiki

Ten wpis dostępny jest także w języku: angielski (English)

Triumf Lucjusza Emiliusza Paulusa Macedońskiego
Triumf Lucjusza Emiliusza Paulusa Macedońskiego w roku 168 p.n.e. za pokonanie Macedonii.

Intensywny rozrost państwa rzymskiego w czasach republiki prowadził do wyraźnego wzrostu bogactwa w Rzymie. Opanowanie obcych terytoriów oraz uzyskanie nowych mas niewolniczych prowadziło do wzbogacania się nie tylko państwa, ale także poszczególnych warstw społeczeństwa.

Podbite ziemie stawały się prowincjami, które zobligowane były to płacenia daniny na rzecz skarbu rzymskiego. Wraz z podbojem nowych krain, Rzym konfiskował nie tylko ziemie, które następnie włączał do ager publicus, lecz także konfiskował wszelkie domeny poprzednich władców, a więc ich kopalnie, kamieniołomy, złoża soli czy lasy i pastwiska. Tak było na przykład w przypadku Koryntu i Kartaginy.

Pokonani wrogowie zmuszeni byli do płacenia niezwykle wysokich reparacji wojennych; tak było np. w przypadku Kartaginy, Macedonii Filipa V czy państwa syryjskiego Antiocha III. Do zysków w budżecie trzeba dodać zdobycze wojenne oraz dochody ze sprzedaży niewolników. Wszystkie te kwestie spowodowały, że Rzym w połowie II wieku p.n.e. był potęgą nie tylko militarną w obrębie Morza Śródziemnego, ale i finansową.

Świetnym przykładem tego jak finansowo zmienił się Rzym w wyniku podbojów jest to jak święcono triumfy w różnych czasach. Po podbiciu Tarentu w 272 roku p.n.e. zorganizowano niezwykle bogate obchody triumfane, które były pełne przepychu, w porównaniu do triumfu z okazji pokonania Samnitów i Wolsków. Jeszcze piękniejszy i obfitszy był triumf Tytusa Flaminiusa, przyznany przez senat w roku 196 p.n.e., za pokonanie i wyparcie Macedonii z Grecji. W triumfalnym pochodzie przewieziono ulicami Rzymu na wozach 3713 funtów złota i 43270 srebra.

Dużą część zysków pozyskiwano z grabieży wojennych. Niekiedy legiony były tak obładowane bogactwem, że armia dziennie mogła pokonywać jedynie 5 km. Zdarzało się, że władze rzymskie zlecały wyprawy wojenne, tylko po to aby pozyskać niewolników na sprzedaż i się wzbogacić. Było tak chociażby w roku 167 p.n.e., kiedy to legiony pomaszerowały w Epirze przeciwko Molossom. Wówczas w ciągu jednego dnia splądrowano i spalono 70 miejscowości, a w niewolę sprzedano 150 tysięcy ludzi.

Źródła wykorzystane
  • Kumaniecki Kazimierz, Historia kultury starożytnej Grecji i Rzymu, Warszawa 1965
  • Plutarch z Cheronei, Żywoty sławnych mężów: Tytus Kwinkcjusz Flamininus

IMPERIUM ROMANUM potrzebuje Twojego wsparcia!

Aby portal mógł istnieć i się dalej rozwijać potrzebne jest finansowe wsparcie. Nawet najmniejsze kwoty pozwolą mi opłacić dalsze poprawki, ulepszenia na stronie oraz serwer. Wierzę w to, że będę mógł liczyć na szersze wsparcie, które pozwoli mi jeszcze bardziej poświęcić się mojej pracy i pasji, maksymalnie usprawniać stronę oraz ukazywać świat antycznych Rzymian w interesującej formie.

Wesprzyj IMPERIUM ROMANUM!

Nowości ze świata antycznego Rzymu

Jeżeli chcesz być na bieżąco z nowościami na portalu oraz odkryciami ze świata antycznego Rzymu, zapisz się do newslettera.

Zapisz się do newslettera!

Księgarnia rzymska

Zapraszam do kupowania ciekawych książek poświęconych historii antycznego Rzymu i starożytności. Czytelnikom przysługuje rabat na wszelkie zakupy (hasło do rabatu: imperiumromanum).

Zajrzyj do księgarni

Raport o błędzie

Poniższy tekst zostanie wysłany do naszych redaktorów