Ta strona nie może być wyświetlana w ramkach

Przejdź do strony

Jeśli znajdziesz błąd ortograficzny lub merytoryczny, powiadom mnie, zaznaczając tekst i naciskając Ctrl + Enter.

Dynastia konstantyńska

(305 - 363 n.e.)

Dynastia rzymska panująca od roku 305 n.e. do 363 n.e. Jej założycielem był Konstancjusz I Chlorus.
Konstancjusz karierę zrobił w wojsku. Adoptowany został 1 marca 293 roku n.e. przez cesarza Maksymiana. Wybrany na cesarza 1 maja 305 roku n.e. Zginął w wyprawie przeciwko Piktom i Szkotom w Eboracum (dzisiejszy York) 25 lipca 306 roku n.e.

Na terenie swojego panowania jako jedyny nie wprowadzał w życie antychrzescijańskich edyktów Dioklecjana. Uważa się, że był on wyznawcą boga Słońce, nie uznawał pozostałych pogańskich bogów.

Dynastia upadła wraz ze śmiercią Juliana Apostaty, który zginął w czasie wojny z Persami w 363 roku n.e. Nazwa dynastii pochodzi od imienia jej największego członka, Konstantyna Wielkiego, który od 324 roku n.e. aż do swojej śmierci w 337 roku n.e. był jedynym władcą imperium.

Dynastia Konstantyńska niekiedy jest także nazywana Neoflawijską, ze względu na fakt, iż każdy władca z tej dynastii nosił imię Flavius, tak jak cezarowie dynastii Flawiuszów z końca I wieku n.e.

Konstancjusz I Chlorus

Gaius Flavius Constantius (250 – 306 n.e.)

Panował od 305 do 306 roku n.e.

Adoptowany 1 marca 293 roku n.e. przez cesarza Maksymiana.

Na terenie swojego panowania jako jedyny nie wprowadzał w zycie antychrześcijańskich edyktów Dioklecjana. Uważa się, że był on wyznawcą boga Słońce i nie uznawał pozotałych pogańskich bogów.

Zginął w wyprawie przeciwko Piktom i Szkotom w Eboracum (dzisiejszy York) 25 lipca 306 roku n.e.

Biografia Konstancjusza I Chlorusa

Konstantyn I Wielki

Gaius Flavius Valerius Constantinus (272 – 337 n.e.)

Panował od 306 do 337 roku n.e.

Został obwołany cesarzem przez wojska w zachodniej części imperium. Po kilku latach walk Konstantyn, przy pomocy Licyniusza panującego we wschodniej części imperium, pokonał ostatecznie Maksencjusza. Stało się to w bitwie przy Moście Mulwijskim w roku 312 n.e. Od tego czasu Konstantyn i Licyniusz rządzili wspólnie.

W roku 313 n.e. podczas spotkania w Mediolanie wydał wraz z Licyniuszem tzw.edykt mediolański dający swobodę wyznania chrześcijanom.

W wyniku konfliktu Licyniusz został pokonany i zabity w 324 roku n.e. i od tej pory Konstantyn rządził z synami. Jego politykę charakteryzowała kontynuacja działalności Dioklecjana.

Biografia Konstantyna Wielkiego

Konstantyn II

Flavius Claudius Constantinus (317 – 340 n.e.)

Panował od 337 do 340 roku n.e.

Przyjął wraz z braćmi tytuł augustus i objął rządy nad Brytanią, Galią i Hiszpanią.

Niezadowolony z podziału wyruszył na najmłodszego brata Konstansa. W wojnie o posiadłości terytorialne (Italia i Afryka) jego wojska wpadły w pułapkę, on sam zginął w bitwie pod Akwileją.

Biografia Konstantyna II

Konstans I

Flavius Iulius Constans (320 – 350 n.e.)

Panował od 337 do 350 roku n.e.

Przyjął wraz z braćmi tytuł augustus i objął rządy nad Italią, północną Afryką i częścią ziem bałkańskich.

Wykazał się znacznym talentem dowódczym. W 338 roku n.e. przekroczył Dunaj i pokonał Sarmatów. Do roku 340 n.e. rządził wspólnie z bratem Konstantynem II, później jednak stoczył z nim zwycięską wojnę.

W 343 roku n.e., jako ostatni cesarz rzymski, odwiedził Brytanię.

Biografia Konstansa I

Konstancjusz II

Flavius Iulius Constantius (317 – 361 n.e.)

Panował od 337 do 361 roku n.e.

Przyjął wraz z braćmi tytuł augustus i objął rządy nad Egiptem, Syrią, Azją Mniejszą i Tracją. Walczył z królem Persów Szapurem II.

W marcu 351 roku n.e. mianował swojego kuzyna Konstancjusza Gallusa współwładcą. Jako cesarz był rzecznikiem arianizmu.

Zmarł śmiercią naturalną w miejscowości Mobsukrene. Na łożu śmierci jako następcę wyznaczył swojego przeciwnika Juliana Apostatę.

Biografia Konstancjusza II

Julian Apostata

Flavius Claudius Iulianus (331 lub 331 – 363 n.e.)

Panował od 361 do 363 roku n.e.

Intronizowano go poprzez podniesienie na tarczy, co potem stało się regułą w Cesarstwie Rzymskim jak i Bizantyjskim.

Julian był ostatnim cesarzem wyznającym religię dawnych Rzymian. Jego dążenia do osłabienia i wyrugowania chrześcijaństwa z Imperium Rzymskiego, oraz ponowne podniesienie tradycyjnej religii starożytnych Rzymian do rangi religii państwowej przyniosły mu niepochlebne opinie historyków chrześcijańskich. Zginął w czasie wojny z Persami w 363 roku n.e.

Biografia Juliana Apostaty

Genealogia dynastii konstantyńskiej (Stemmata)

  • Konstancjusz I Chlorus (Constantius I Chlorus) – cesarz rzymski od 305 do 306 roku n.e.
    • Związek Konstancjusza Chlorusa i Flawii Julii Heleny
      • Konstantyn I – cesarz rzymski od 306 do 337 roku n.e.
        • Związek Konstantyna I i Minerwiny
          • Kryspus (Crispus) – cesarz rzymski od 317 do 326 roku n.e. Zamordowany z rozkazu ojca w 326 roku.
        • Związek Konstantyna I i Fausty
          • Konstantyna, matka Hannibalianusa i Konstancjusza Gallusa
          • Konstantyn II (cesarz rzymski od 337 do 340 roku n.e.)
          • Konstancjusz II (cesarz rzymski od 337 do 361 roku n.e.)
            • Brak dzieci ze związku Konstancjusza II i pierwszej żony, córki Juliusza Konstancjusza (bez imienia)
            • Brak dzieci ze związku Konstancjusza II i Euzebii
            • Związek Konstancjusza II i Faustyny
              • Flavia Maxima Faustina Constantia, żona Gracjana (cesarz od 367 do 383 n.e.)
          • Konstans I
          • Helena, żona Juliana (znanego jako Julian Apostata; cesarz rzymski od 361 do 363 n.e.)
    • Związek Konstancjusza Chlorusa i Flawii Maximiany Teodory
      • Dalmacjusz (cesarz rzymski od 335 do 337 roku n.e.)
        • Małżeństwo z nieznaną kobietą
          • Dalmacjusz
          • Hannibalianus, mąż Konstantyny
      • Juliusz Konstancjusz
        • Związek Juliusza Konstancjusza i and Galli
          • syn, zginął w czasie imperialnych czystek w 337 roku n.e.
          • córka, pierwsza żona Konstancjusza II
          • Konstancjusz Gallus (cezar Wschodu od 351 do 354 roku n.e.)
            • Brak dzieci ze związku Konstancjusza Gallus i Konstantyny
        • Związek Juliusza Konstancjusza i Bazyliny
          • Julian (znany jako Julian Apostata; cesarz rzymski od 361 do 363 n.e.)
            • Brak dzieci ze związku Juliana i Heleny, córki Konstantyna I
      • Hannibalianus (musiał zginąć przed imperialnymi czystkami z 337 roku n.e., ponieważ nie ma go wśród ofiar tego wydarzenia)
      • Anastazja
      • Flavia Iulia Constantia, żona Licyniusza (cesarz rzymski od 308 do 324 roku n.e.)
      • Eutropia
        • Związek Eutropii i Viriusa Nepotianusa
          • Nepocjan

Drzewo genealogiczne dynastii konstantyńskiej

Dynastia Konstantyńska

Poprzednia dynastia:
Dynastia Sewerów

Następna dynastia:
Dynastia walentyniańska

Źródła wykorzystane
  • Krawczuk Aleksander, Poczet cesarzy rzymskich, Warszawa 2004
  • Krawczuk Aleksander, Poczet cesarzowych Rzymu, Warszawa 2001

IMPERIUM ROMANUM potrzebuje Twojego wsparcia!

Jeżeli podobają Ci się treści, jakie gromadzę na portalu oraz, którymi dzielę się na kanałach społecznościowych, wdzięczny będę za jakiekolwiek wsparcie. Nawet najmniejsze kwoty pozwolą mi opłacić dalsze poprawki, ulepszenia na stronie oraz serwer.

Wesprzyj IMPERIUM ROMANUM!

Wesprzyj IMPERIUM ROMANUM

Dowiedz się więcej!

Wylosuj ciekawostkę i dowiedz się czegoś nowego o antycznym świecie Rzymian. Wchodząc w poniższy link zostaniesz przekierowany do losowego wpisu.

Losowa ciekawostka

Losowa ciekawostka

Nowości ze świata antycznego Rzymu

Jeżeli chcesz być na bieżąco z najnowszymi wpisami na portalu oraz odkryciami ze świata antycznego Rzymu, zapisz się do newslettera, który jest wysyłany w każdą sobotę.

Zapisz się do newslettera!

Zapisz się do newslettera

Księgarnia rzymska

Zapraszam do kupowania ciekawych książek poświęconych historii antycznego Rzymu i starożytności. Czytelnikom przysługuje rabat na wszelkie zakupy (hasło do rabatu: imperiumromanum).

Zajrzyj do księgarni

Księgarnia rzymska

Raport o błędzie

Poniższy tekst zostanie wysłany do naszych redaktorów