Ta strona nie może być wyświetlana w ramkach

Przejdź do strony

Jeśli znajdziesz błąd ortograficzny lub merytoryczny, powiadom mnie, zaznaczając tekst i naciskając Ctrl + Enter.

Kolonie rzymskie i latyńskie

Lacjum rzymskie
Ancient World Mapping Center

Obok kolonii rzymskich będących węzłami strategicznymi, których mieszkańcy byli pełnoprawnymi obywatelami rzymskimi, zakładano tzw. kolonie latyńskie, których mieszkańcy nie posiadali pełni praw politycznych. Kolonie latyńskie posiadały autonomię i zobowiązane były dostarczać Rzymowi kontyngent wojskowy w czasie wojny.

Istnienie kolonii latyńskich (w regionie ujścia Tybru i Gór Albańskich) związane jest ze zwycięstwem Rzymian nad Latynami w IV wieku p.n.e. Latynowie (Latini) toczyli walki z dominującym na Półwyspie Apenińskim Rzymem ze zmiennym szczęściem. Ostatecznie jednak proces podboju Italii pochłonął także miasta latyńskie. Po dwuletniej wojnie (340 – 338 p.n.e.) Latynowie ulegli Rzymowi, który rozwiązał Związek jako organizację polityczną i przekształcił go w Związek Italski, który stał się instytucję kultową pod zwierzchnictwem Rzymu.

Mieszkańcy pokonanych miast latyńskich stali się drugą kategorią członków Związku Italskiego (poza pełnoprawnymi obywatelami-Rzymianami oraz tzw. socii czyli „sprzymierzeńcami”) i byli obywatelami na prawie latyńskim (ius Latii). Zachowali oni ius commercii (pełne prawa majątkowe) i ius conubii (prawo zawierania małżeństwa według prawa kwirytów), pozbawienie byli jednak ius honorum (prawo piastowania urzędów oraz ius suffragii (prawo głosowania) – tym samym nie mieli wpływu na scenę polityczną Rzymu. Dosłownie rzecz ujmując nie byli obywatelami rzymskimi, lecz latyńskimi.

Kolonie latyńskie nie mogły zawierać między sobą sojuszów i uzależnione zostały w różnej formie od Rzymu. Jedne z nich zostały wcielone do państwa rzymskiego, inne związane z nim przymierzem. Kolonie, które utrzymały autonomię miały ustrój zbliżony do rzymskiego i prawo bicia własnej monety. Zobowiązane były do dostarczenia kontyngentu wojskowego oraz posiadały odrębne kohorty.

W I wieku p.n.e. (lata 90 – 88 p.n.e.) doszło do tzw. wojny ze sprzymierzeńcami, w której kolonie latyńskie opowiedziały się po stronie Rzymu i walczyły z rewoltą italską. Dowodzi to, że pomysł Rzymian na niepełną integrację był skuteczny, chociaż w kwestii Latynów.

Źródła wykorzystane
  • Kumaniecki Kazimierz, Historia kultury starożytnej Grecji i Rzymu, Warszawa 1965

IMPERIUM ROMANUM potrzebuje Twojego wsparcia!

Aby portal mógł istnieć i się dalej rozwijać potrzebne jest finansowe wsparcie. Nawet najmniejsze kwoty pozwolą mi opłacić dalsze poprawki, ulepszenia na stronie oraz serwer. Wierzę w to, że będę mógł liczyć na szersze wsparcie, które pozwoli mi jeszcze bardziej poświęcić się mojej pracy i pasji, maksymalnie usprawniać stronę oraz ukazywać świat antycznych Rzymian w interesującej formie.

Wesprzyj IMPERIUM ROMANUM!

Nowości ze świata antycznego Rzymu

Jeżeli chcesz być na bieżąco z nowościami na portalu oraz odkryciami ze świata antycznego Rzymu, zapisz się do newslettera.

Zapisz się do newslettera!

Księgarnia rzymska

Zapraszam do kupowania ciekawych książek poświęconych historii antycznego Rzymu i starożytności. Czytelnikom przysługuje rabat na wszelkie zakupy (hasło do rabatu: imperiumromanum).

Zajrzyj do księgarni

Raport o błędzie

Poniższy tekst zostanie wysłany do naszych redaktorów