Roślinność i umiłowanie do zieleni znane były ludom antycznym, zwłaszcza Grekom oraz Rzymianom. Rzymianie, jako lud typowo rolniczy, odwoływał się do natury i cenił sobie obecność roślin w swoim otoczeniu.
Jak podaje Pliniusz Starszy, we wczesnych dziejach państwa rzymskiego niższe warstwy społeczne Rzymu (prawdopodobnie w trakcie rozwoju miasta w duży ośrodek miejski) miały w zwyczaju w swoich oknach umieszczać doniczki z roślinami, tworząc swego rodzaju „miniaturowe ogrody” i odtwarzać realia prowincjonalne. Z czasem jednak coraz częściej dochodzić zaczęło do włamań i mieszkańcy zmuszeni zostali ryglować i zamykać okna.