Contubernium było najmniejszą zorganizowaną jednostką armii rzymskiej, składającą się z ośmiu legionistów, zwanych contubernales. W praktyce grupie towarzyszyli także dwaj służący lub niewolnicy (calones), którzy zajmowali się transportem ekwipunku, przygotowywaniem posiłków i innymi pracami obozowymi. Nie byli oni jednak wliczani do oficjalnego stanu jednostki. Dziesięć „kontuberni” tworzyło centurię. Legioniści dzielili wspólny namiot i mogli być nagradzani lub karani jako cała grupa.
Na czele contubernium stał decanus, zazwyczaj najbardziej doświadczony lub najstarszy stażem legionista, prawdopodobnie wyznaczany przez centuriona. Odpowiadał za organizację życia codziennego swojej grupy, rozstawianie namiotu, utrzymanie porządku oraz wykonywanie poleceń przełożonych.
