Ta strona nie może być wyświetlana w ramkach

Przejdź do strony

Jeśli znajdziesz błąd ortograficzny lub merytoryczny, powiadom mnie, zaznaczając tekst i naciskając Ctrl + Enter.

Asklepios – wróg chrześcijaństwa

Ten wpis dostępny jest także w języku: angielski (English)

Mozaika rzymska z II-III wieku n.e. ukazująca Asklepiosa
Mozaika rzymska z II-II wieku n.e. ukazująca Asklepiosa (po środku), który przybywa do Kos i jest witany przez Hipokratesa (po lewej) i obywatela (po prawej). | Zdjęcie: Dr. phil. Heinz Schmitz | Creative Commons Attribution-Share Alike 2.5 Generic

Asklepios (rzymski Eskulap), będący patronem lekarzy, do panteonu rzymskich bóstw przyjęty został w III wieku p.n.e. Jednak dopiero w II wieku n.e. stał się ważnym dla Rzymian bogiem, który był już nie tylko uzdrowicielem ciała, ale także zbawcą dusz. Postawa poprawna moralnie gwarantowała jego wyznawcom wtajemniczenie w życie pośmiertne. Skąd jednak nienawiść chrześcijan do Asklepiosa?

Chrześcijanie byli wrogo nastawieni do tego powracającego do łask kultu, gdyż istniało wiele podobieństw między Chrystusem i Asklepiosem. Obaj byli zrodzeni z Boga i kobiety, byli miłosierni, mieli moc uzdrawiania oraz niesienia pomocy potrzebującym – przy czym Asklepios takiej pomocy udzielał jedynie osobom sprawiedliwym. Wyraz niechęci ze strony wyznawców Jezusa z Nazaretu znaleźć możemy w tekstach Tertuliana, Laktancjusza czy Euzebiusza. Uważali oni Asklepiosa za fałszywą kopię swojego Mesjasza. Stosunek chrześcijan uległ złagodzeniu za sprawą Klemensa z Aleksandrii(II-III wiek n.e.), który doceniał pozytywne cechy kultu.

Skąd jednak tak duża popularność Asklepiosa? W świecie greko-rzymskim ludzie cenili sobie zdrowie, gdyż uważali je za źródło szczęścia. Bóstwo to było bliskie wszystkim warstwom społecznym: zarówno patrycjuszom jak i plebejuszom. W całym Imperium powstawały świątynie – Asklepiony – które w dużej części finansowane były z prywatnych datków bogatszych warstw. Dowodzi to jak wielu wierzących zgromadził kult Asklepiosa.

Źródła wykorzystane
  • Żuławski Stanisław, Pax Christiana. Od apokaliptycznych nadziei do sojuszu z Rzymem. Polityczna ewolucja chrześcijaństwa, Kraków 2016

IMPERIUM ROMANUM potrzebuje Twojego wsparcia!

Aby portal mógł istnieć i się dalej rozwijać potrzebne jest finansowe wsparcie. Nawet najmniejsze kwoty pozwolą mi opłacić dalsze poprawki, ulepszenia na stronie oraz serwer. Wierzę w to, że będę mógł liczyć na szersze wsparcie, które pozwoli mi jeszcze bardziej poświęcić się mojej pracy i pasji, maksymalnie usprawniać stronę oraz ukazywać świat antycznych Rzymian w interesującej formie.

Wesprzyj IMPERIUM ROMANUM!

Nowości ze świata antycznego Rzymu

Jeżeli chcesz być na bieżąco z nowościami na portalu oraz odkryciami ze świata antycznego Rzymu, zapisz się do newslettera.

Zapisz się do newslettera!

Księgarnia rzymska

Zapraszam do kupowania ciekawych książek poświęconych historii antycznego Rzymu i starożytności. Czytelnikom przysługuje rabat na wszelkie zakupy (hasło do rabatu: imperiumromanum).

Zajrzyj do księgarni

Raport o błędzie

Poniższy tekst zostanie wysłany do naszych redaktorów