W starożytnym Rzymie istniał specjalny typ niewolnika zwanego nomenclator, którego zadaniem było przypominanie rzymskiemu patrycjuszowi imion wszystkich napotkanych osób.
W społeczeństwie, gdzie znajomości i sieci społeczne były kluczowe dla kariery politycznej i prestiżu, umiejętność zapamiętania imion była cenna. Nomenclator towarzyszył swojemu panu na ulicach i szeptał mu imiona przechodniów, by ten mógł się uprzejmie przywitać – co budowało jego reputację jako człowieka „bliskiego ludowi”.
