Starożytny rzymski trepan – służący w rzymskiej medycynie do wywiercania okrągłego otworu w kości lub w innej tkance przez ucisk i kręcenie. Obiekt wykonany z brązu.
Tytus Liwiusz opowiada jak król egipski Ptolemeusz VI w 145 roku p.n.e. został ranny w bitwie i podjęto się operacji jego głowy. Trepanacja zakończyła się jednak śmiercią władcy, co zapewne było normą w świecie starożytnym.