Rzymskie źródła opisują historię, jakoby to Wespazjan niedługo po tym jak objął urząd cesarski poproszony został o pomoc przez dwóch mężczyzn: jednego ślepca, drugiego kulawego. Wydarzenie to miało mieć w Aleksandrii pomiędzy 69-70 rokiem n.e.
Cesarz zdecydował się pomóc. Niewiadomemu splunął w twarz śliną, a kalece stanął na chorej nodze. Ku zaskoczeniu tłumu obaj wyzdrowieli.
O tym wydarzeniu wspominają: Tacyt, Swetoniusz i Kasjusz Dion.
