Jeśli znajdziesz błąd ortograficzny lub merytoryczny, powiadom mnie, zaznaczając tekst i naciskając Ctrl + Enter.

Ciekawostki starożytnego Rzymu

Świat starożytnych Rzymian obfitował w niezwykłe, a niekiedy wręcz zaskakujące fakty. Wiedzę o życiu codziennym, obyczajach i mentalności Rzymian czerpiemy przede wszystkim z dzieł pozostawionych przez pisarzy i historyków antycznych. To właśnie dzięki nim poznajemy informacje, które dziś potrafią zdumiewać — czasem wręcz trudno w nie uwierzyć. Poniżej zebrano ciekawostki, które ukazują mniej znane i nieoczywiste oblicze świata rzymskiego.

Zachęcam do przesyłania własnych propozycji oraz do zgłaszania ewentualnych poprawek lub nieścisłości.

Osły – niepozorni współtwórcy imperiów

Kiedy myślimy o zwierzętach, które najbardziej wpłynęły na losy ludzkości, najpewniej na pierwszym miejscu stawiamy konie – wszak to na ich grzbietach przemieszczały się armie, władcy, a w końcu i rzesze zwykłych ludzi. Być może pomyślelibyśmy o psie – pierwszym udomowionym zwierzęciu w historii. Ale w tych rozważaniach często zapominamy o innym, niepozornym stworzeniu, którego rola była nie mniejsza, a może nawet jeszcze bardziej znacząca niż wyżej wymienionych. Osioł, odkąd został udomowiony w Północnej Afryce ok. 6000 r. p.n.e., stał się najważniejszym zwierzęciem jucznym w dziejach starożytności.

Grecko cypryjska figurka przedstawiająca objuczonego osła, 600–480 p.n.e

Wykonana z brązu dłoń Jowisza Dolichenusa

Wykonana z brązu dłoń Jowisza Dolichenusa, enigmatycznego bóstwa, którego kult rozpowszechnił się z Syrii na całego imperium rzymskie. Obiekt ma długość 22,5 cm i był zapewne częścią posągu bóstwa. Artefakt odkryto w Ćupriji w Serbii; obecnie przechowywany w Muzeum Jagodina w Serbii.

Wykonana z brązu dłoń Jowisza Dolichenusa

„Pod Auspicjami Marsa”

Rzymianie podejmowali decyzje polityczne i wojenne na podstawie obserwacji lotu i zachowania ptaków! W starożytnym Rzymie praktyka ta zwana była auspicjami (łac. auspicium, od avis, ptak + specere, patrzeć). Auspicje były obowiązkowym rytuałem przed podjęciem ważnych decyzji, takich jak rozpoczęcie wojny, wybór konsula czy założenie miasta. Specjalnie wyznaczeni kapłani – augurzy – stali z zakrzywioną laską rytualną zwaną lituusem pod wyznaczonym obszarem nieba i obserwowali kierunek lotu, liczbę i gatunek ptaków.

Rzymski augur z lituusem w dłoni

Od gorączki bagiennej do zielonej wróżki

W jednych z najpotężniejszych lat, gdy Rzym rozciągał swoje granice od Brytanii po Syrię, gdy Juliusz Cezar przemawiał na Forum i gdy legiony deptały kurz dróg ciągnących się w stronę Eufratu, istniała choroba, której żaden triumfator nie potrafił pokonać. Nie było wtedy ani skutecznej wiedzy, ani cudownej receptury, tylko doświadczenie i instynkt, a jednak każdy Rzymianin znał jej imię, choć wypowiadane nie tak, jak my dziś.

Od gorączki bagiennej do zielonej wróżki

Aleksandra – mroczny poemat (stgr. τὸ σκοτεινὸν ποίημα)

Poemat Aleksandra (stgr. Ἀλεξάνδρα), enigmatyczne i najbardziej zawiłe dzieło starożytności, już za swoich czasów stanowiło czytelnicze wyzwanie. Dzieło powstało najprawdopodobniej w III wieku p.n.e. i już wtedy wpisano je na listę szkół Grecji i Rzymu. Autorstwo przypisuje się twórcy Lykofronowi z Chalkis, choć w tej kwestii historycy wciąż toczą spory. Głównym powodem tych dyskusji są znajdujące się w Aleksandrze enigmatyczne wzmianki o Rzymie, zapowiadające jego przyszłą potęgę. Dzieło intryguje – jest pełną zagadek i trudnych słów wizją o upadku Troi oraz dalszych kolei losów mitycznych herosów wypowiedzianą ustami wieszczki Kasandry.

Cassandra, Evelyn de Morgan (1898)

Raport o błędzie

Poniższy tekst zostanie wysłany do naszych redaktorów