Jeśli znajdziesz błąd ortograficzny lub merytoryczny, powiadom mnie, zaznaczając tekst i naciskając Ctrl + Enter.
Starożytny Rzym, państwo prowadzące intensywną ekspansję terytorialną, stoczył na przestrzeni wieków niezliczone wojny. Doskonale wyszkolone i uzbrojone wojska rzymskie, dowodzone przez wybitnych strategów, potrafiły zwyciężać nawet znacznie liczniejsze armie przeciwnika. Nie brakowało jednak również dotkliwych porażek, takich jak klęska pod Kannami czy katastrofa w Lesie Teutoburskim.
Swoją potęgę militarną Rzym potwierdził już na początku II wieku p.n.e., rozgromiwszy w 197 roku p.n.e. pod Kynoskefalaj w Tesalii armię macedońską. Siedem lat później, pod Magnezją w Azji Mniejszej, rzymskie legiony pokonały wojska Seleucydów – jednej z największych potęg świata hellenistycznego – udowadniając, że stały się najlepszą armią regionu. Kryzys rzymskiej potęgi militarnej zaczął się uwidaczniać w III wieku n.e.; w konsekwencji proces „germanizacji” armii oraz spadek jej wartości bojowej przyczyniły się do upadku zarówno wojska, jak i samego państwa rzymskiego.
(wrzesień 52 p.n.e.)
Bitwa pod Alezją (52 p.n.e.) była kolejnym dowodem na to, że Juliusz Cezar był wybitnym wodzem. Pod Alezją musiał zmierzyć się z jednoczesnymi atakami oblężonych oddziałów Wercyngetoryksa oraz armii Galów idącym im na odsiecz. Działania legionów pod Alezją stanowią największą w starożytności operację oblężniczą
(52 p.n.e.)
Bitwa pod Gergowią (52 p.n.e.) odbyła się między armią rzymską dowodzoną przez Juliusza Cezara, a powstańczą armią galijską pod wodzą Wercyngetoryksa.
(czerwiec 53 p.n.e.)
Bitwa pod Carrhae (53 p.n.e.) była jedną z największych klęsk, jakie w swojej historii poniosły rzymskie legiony. Na polu bitwy zginął sam Krassus.
(6 października 69 p.n.e.)
Bitwa pod Tigranocertą (69 p.n.e.) była starciem pomiędzy armią rzymską pod wodzą Lukullusa a Armeńczykami dowodzonymi przez Tigranesa II.
(22 czerwca 168 p.n.e.)
Bitwa pod Pydną (168 p.n.e.) była starciem pomiędzy armią rzymską pod wodzą Emiliusza Paulusa a Macedończykami. Przesądziła ona o upadku Grecji.
(197 p.n.e.)
Bitwa pod Kynoskefalaj (197 p.n.e.) była decydującym starciem między Rzymem a Macedonią w drugiej wojnie macedońskiej.
(19 października 202 p.n.e.)
Bitwa pod Zamą (202 p.n.e.) była wielkim zwycięstwem Scypiona Afrykańskiego nad Hannibalem, które przesądziło o klęsce Kartaginy w II wojnie punickiej. Rzymski wódz wykorzystał genialną taktykę, która pozwoliła mu wykluczyć z walki najgroźniejszą broń Hannibala - słonie bojowe.
(2 sierpnia 216 p.n.e.)
Bitwa pod Kannami (216 p.n.e.) była największą porażką wojsk rzymskich w historii. Manewr kanneński był nowatorskim rozwiązaniem Hannibala, wodza Kartaginy.
(21 czerwca 217 p.n.e.)
Bitwa nad Jeziorem Trazymeńskim była drugim zwycięstwem Hannibala nad Rzymianami w II wojnie punickiej. Zasadzka doprowadziła do ogromnej rzezi Rzymian. Ponoć pobliski strumyk doprowadzający wodę do jeziora, z powodu wymieszania się dużej ilości krwi, nazwano Sanguineto, czyli „Krwawa Rzeka”.
(256 p.n.e.)
Bitwa morska koło przylądka Eknomos (256 p.n.e.) rozegrała się między flotą rzymską a flotą kartagińską w czasie I wojny punickiej. Zwyciężyła strona rzymska.
