Bitwa w Lesie Teutoburskim
(zapewne 9-11 września 9 n.e.)
Bitwa w Lesie Teutoburskim (9 n.e.) była ogromną klęską wojsk rzymskich w Germanii. W walkach poległy wszystkie 3 rzymskie legiony i wszelkie inne oddziały.
Jeśli znajdziesz błąd ortograficzny lub merytoryczny, powiadom mnie, zaznaczając tekst i naciskając Ctrl + Enter.
Starożytny Rzym, państwo prowadzące intensywną ekspansję terytorialną, stoczył na przestrzeni wieków niezliczone wojny. Doskonale wyszkolone i uzbrojone wojska rzymskie, dowodzone przez wybitnych strategów, potrafiły zwyciężać nawet znacznie liczniejsze armie przeciwnika. Nie brakowało jednak również dotkliwych porażek, takich jak klęska pod Kannami czy katastrofa w Lesie Teutoburskim.
Swoją potęgę militarną Rzym potwierdził już na początku II wieku p.n.e., rozgromiwszy w 197 roku p.n.e. pod Kynoskefalaj w Tesalii armię macedońską. Siedem lat później, pod Magnezją w Azji Mniejszej, rzymskie legiony pokonały wojska Seleucydów – jednej z największych potęg świata hellenistycznego – udowadniając, że stały się najlepszą armią regionu. Kryzys rzymskiej potęgi militarnej zaczął się uwidaczniać w III wieku n.e.; w konsekwencji proces „germanizacji” armii oraz spadek jej wartości bojowej przyczyniły się do upadku zarówno wojska, jak i samego państwa rzymskiego.
(zapewne 9-11 września 9 n.e.)
Bitwa w Lesie Teutoburskim (9 n.e.) była ogromną klęską wojsk rzymskich w Germanii. W walkach poległy wszystkie 3 rzymskie legiony i wszelkie inne oddziały.
(21 n.e.)
W 21 roku n.e. siedemnaście kilometrów od Augostudunum naprzeciwko siebie stanęli galijscy powstańcy i rzymscy legioniści. Mieli stoczyć bitwę, która mogła zmienić historię tej części Europy.
(61 n.e.)
Bitwa pod Watling Street (61 n.e.) była decydującym starciem powstania Boudiki. Mała liczebnie armia rzymska rozbiła przeważające siły Brytów.
(70 n.e.)
Oblężenie Jerozolimy (70 n.e.) było kluczowym starciem wojny żydowskiej. Po długim oblężeniu Rzymianie zdobyli miasto. Tytus Flawiusz nie okazał litości i pozwolił na mordy i grabieże miasta.
(72/73 n.e.)
Oblężenie Masady (72/73 n.e.) przez Rzymian było jednym z ostatnich punktów oporu w wojnie żydowskiej. Po zdobyciu murów oczom Rzymian ukazała się masakra.
(272 n.e.)
Bitwa pod Immae (272 n.e.) była starciem wojsk rzymskich z armią Zenobii, królowej Palmyry. Zwyciężyła strona rzymska.
(357 n.e.)
Bitwa pod Argentoratum (357 n.e.) była starciem wojsk rzymskich pod wodzą cesarza Juliana Apostaty z Galami, napadającymi tereny Cesarstwa.
(363 n.e.)
W 363 roku n.e. wojska cesarza Juliana I zdobyły Anatę. Zajęcie Anaty było pierwszym starciem zbrojnym podczas perskiej kampanii wielkiego Juliana.
(9 sierpnia 378 n.e.)
Bitwa pod Adrianopolem (378 n.e.) było to stracie wodza wizygockiego Fritigerna i cesarza wschodniorzymskiego Walensa, który zginął w czasie bitwy.
(451 n.e.)
Bitwa na Polach Katalaunijskich (451 n.e.) miała miejsce między Cesarstwem Zachodniorzymskim a Hunami. Zakończyła się zwycięstwem Rzymu.