Jeśli znajdziesz błąd ortograficzny lub merytoryczny, powiadom mnie, zaznaczając tekst i naciskając Ctrl + Enter.
Starożytny Rzym, państwo prowadzące intensywną ekspansję terytorialną, stoczył na przestrzeni wieków niezliczone wojny. Doskonale wyszkolone i uzbrojone wojska rzymskie, dowodzone przez wybitnych strategów, potrafiły zwyciężać nawet znacznie liczniejsze armie przeciwnika. Nie brakowało jednak również dotkliwych porażek, takich jak klęska pod Kannami czy katastrofa w Lesie Teutoburskim.
Swoją potęgę militarną Rzym potwierdził już na początku II wieku p.n.e., rozgromiwszy w 197 roku p.n.e. pod Kynoskefalaj w Tesalii armię macedońską. Siedem lat później, pod Magnezją w Azji Mniejszej, rzymskie legiony pokonały wojska Seleucydów – jednej z największych potęg świata hellenistycznego – udowadniając, że stały się najlepszą armią regionu. Kryzys rzymskiej potęgi militarnej zaczął się uwidaczniać w III wieku n.e.; w konsekwencji proces „germanizacji” armii oraz spadek jej wartości bojowej przyczyniły się do upadku zarówno wojska, jak i samego państwa rzymskiego.
(13 września 533 n.e.)
Bitwa pod Ad Decimum była pierwszą bitwą stoczoną w toku rzymskiej kampanii w Afryce w trwającej w latach 533 – 534. Miała ona doniosłe znaczenie dla działań na rzecz odzyskania prowincji afrykańskich. Armia Wandalów została przy znikomych stratach własnych mocno uszczuplona.
(22 czerwca 207 p.n.e.)
Bitwa nad rzeką Metaurus (207 p.n.e.) była punktem zwrotnym w drugiej wojnie punickiej, toczonej w Italii. Po pogromie armii Hazdrubala, Hannibal musiał zrezygnować z dalszych walk na Półwyspie Apenińskim.
(86 p.n.e.)
Bitwa pod Cheroneą i Orchomenos (86 p.n.e.) były to kolejne starcia na terenach Grecji, w których wojska rzymskie pokonały armię pontyjską i powstrzymały ekspansję rosnącego w siłę, ambitnego Mitrydatesa VI.
(191 p.n.e.)
Bitwa pod Termopilami (191 p.n.e.) była zwycięstwem Rzymian nad wojskami seleukidzkiego króla Antiocha III. Starcie miało miejsce w legendarnym wąwozie termopilskim, gdzie trzy wieki wcześniej bronili się Spartanie.
(10 marca 241 p.n.e.)
Bitwa u Wysp Egadzkich (241 p.n.e.) była klęską Kartaginy, która ostatecznie przypieczętowała los jej armii na Sycylii i porażkę w pierwszej wojnie punickiej przeciwko Rzymianom.
(255 p.n.e.)
Bitwa pod Aspis (255 p.n.e.) była zwycięską bitwą lądową wojsk Kartaginy nad siłami rzymskimi w I wojnie punickiej.
(225 p.n.e.)
Bitwa pod Telamonem (225 p.n.e.) miała miejsce w Etrurii. Była to klęska oddziałów celtyckich, które zostały rozgromione siłami armii dwóch konsulów.
(grudzień lub styczeń 190 p.n.e.)
Bitwa pod Magnezją (190 p.n.e.) była decydującym starciem zbrojnym w wojnie między Rzymem a imperium seleukidzkim Antiocha III Wielkiego.
(102 p.n.e.)
Bitwa pod Aquae Sextiae (102 p.n.e.) było to wielkie zwycięstwo wojsk rzymskich pod wodzą konsula Gajusza Mariusza nad plemieniem Teutonów.
(30 lipca 101 p.n.e.)
Bitwa pod Vercellae (101 p.n.e.) była starciem zbrojnym pomiędzy legionami dowodzonymi przez Gajusza Mariusza a siłami germańskiego plemienia Cymbrów.
