Ta strona nie może być wyświetlana w ramkach

Przejdź do strony

Jeśli znajdziesz błąd ortograficzny lub merytoryczny, powiadom mnie, zaznaczając tekst i naciskając Ctrl + Enter.

Dynastie rzymskie

Ten wpis dostępny jest także w języku: angielski (English)

W okresie cesarstwa w państwie rzymskim rządziły cztery wielkie dynastie: julijsko-klaudyjska, flawijska, Antoninów i Sewerów (syryjska) oraz 3 mniejsze: konstantyńska, walentyniańska i teodozjańska. Wszyscy niemal ich przedstawiciele to indywidualności, toteż żyją w pamięci ludzkiej po dziś dzień.

Niektórzy z nich są otoczeni krwawą aurą i są uważani przez potomnych jako najgorsze bestie starożytności. Mowa tu przede wszystkim o: Tyberiuszu, Kaliguli, Neronie, Domicjanie, Karakalli, Heliogabalu. Inni z kolei władcy zyskali sobie chwałę na wieki. Takimi byli: August, Klaudiusz, Wespazjan, Tytus, Trajan, Hadrian, Antoninus Pius i Markek Aureliusz.

Jednak powracając do dynastii, ich głównym celem było utrzymanie stabilnego i silnego państwa po odejściu danego władcy. Chodziło o to aby tuż po zgonie imperatora nie dochodziło do wojen domowych, a władza mogła przejść na następnego członka rodziny, czyli najstarszego syna. Ten typ rozsądzania komu należy się „tron” był słuszny i jasny. Jednak kiedy do władzy dochodził upośledzony umysłowo lub prosto mówiąc szaleniec sytuacja diametralnie się zmieniała. Niekiedy należało posunąć się do aktu zamordowania cesarza. To jednak nie przynosiło wiele dobrego, bowiem w takiej sytuacji na tron szansę miał każdy senator, dowódca legionów, czy namiestnik prowincji. Taka sytuacja nastała po zgaśnięciu rodu Sewerów, czyli inaczej mówiąc syryjskiego (od miejsca urodzenia Sewera). Po 235 roku n.e. nastał kryzys, kiedy to władza spoczywała co roku prawie w innych rękach.

Ojcowie trzech rzymskich dynastii: Konstancjusz I Chlorus (dyn. konstantyńska), Wespazjan (dyn. Flawiuszów) i Oktawian August (dyn. julijsko-klaudyjska).
Na licencji Creative Commons Uznanie autorstwa - Na tych samych warunkach 3.0.

Imperium wyniszczały ciągłe wojny domowe, którym towarzyszyły najazdy barbarzyńców. Zwalczające się armie siały spustoszenie wśród cywilów i wyludnienie dotknęło całe regiony. Postępująca inflacja i spadek wartości monety niszczyły gospodarkę. W życiu religijnym pojawił się nowy czynnik, chrześcijaństwo, które w tym okresie znajdowało się w opozycji do władzy cesarskiej.
Odnowicielem cesarstwa stał się Dioklecjan, który przeprowadził daleko idące reformy oraz stworzył nową dynastię konstantyńską, która przetrwała do 364 roku n.e. W tym czasie istniały jeszcze dwa inne rody, które jednak nie przetrwały zbyt długo.

Źródła wykorzystane
  • Krawczuk Aleksander, Poczet cesarzy rzymskich, Warszawa 2004

IMPERIUM ROMANUM potrzebuje Twojego wsparcia!

Aby portal mógł istnieć i się rozwijać potrzebne jest finansowe wsparcie. Nawet najmniejsze kwoty pozwolą mi opłacić dalsze poprawki, ulepszenia na stronie oraz serwer. Wierzę w to, że będę mógł liczyć na szersze wsparcie, które pozwoli mi jeszcze bardziej poświęcić się mojej pracy i pasji, maksymalnie usprawniać stronę oraz ukazywać świat antycznych Rzymian w interesującej formie.

Wesprzyj IMPERIUM ROMANUM!

Nowości ze świata antycznego Rzymu

Jeżeli chcesz być na bieżąco z nowościami na portalu oraz odkryciami ze świata antycznego Rzymu, zapisz się do newslettera.

Zapisz się do newslettera!

Księgarnia rzymska

Zapraszam do kupowania ciekawych książek poświęconych historii antycznego Rzymu i starożytności. Czytelnikom przysługuje rabat na wszelkie zakupy (hasło do rabatu: imperiumromanum).

Zajrzyj do księgarni

Raport o błędzie

Poniższy tekst zostanie wysłany do naszych redaktorów