Jeśli znajdziesz błąd ortograficzny lub merytoryczny, powiadom mnie, zaznaczając tekst i naciskając Ctrl + Enter.
Miejsca to ciekawostki poświęcone lokalizacjom związanym ze światem starożytnego Rzymu i antyku. W tej kategorii znajdują się mniej znane fakty, interesujące detale oraz nietypowe informacje dotyczące miast, ruin, zabytków i stanowisk archeologicznych Imperium Romanum, ukazujące ich historię i znaczenie w świecie antycznym.
Rzymski port Portus z czasów cesarstwa wraz z widokiem obecnym. Port powstał za panowania cesarza Klaudiusza (41-54 n.e.) i został mocno rozbudowany za panowania cesarza Trajana (98-117 n.e.), mając być uzupełnieniem dla portu Ostia.
„Góra Klaudiusza” (Mons Claudianus) był to rzymski kamieniołom na wschodniej pustyni w Egipcie. Miejsce to zawdzięcza nazwę cesarzowi Klaudiuszowi, który rozpoczął wydobycie jako pierwszy. W miejscu tym wydobywano niezwykle cenny w antycznym Rzymie szary granit (granodioryt). Kopalnia posiadała własny garnizon, noclegownie dla cywilów i robotników czy centrum zaopatrzenia i transportu.
Grafika wspaniale ilustruje jak wygląda obecnie miejsce, w którym niegdyś znajdował się wielki stadion Domicjana w Rzymie.
Baje (Baiae) było to modne, rzymskie uzdrowisko ze wspaniałymi willami, m.in. Cezara i Nerona, w pobliżu obecnego Neapolu. Większa część starożytnego miasta znalazła się jednak w wyniku aktywności wulkanicznej pod wodami Zatoki Neapolitańskiej. Region jest bardzo aktywny sejsmicznie.
Sperlonga (łacińskie określenie na grotę lub jaskinię) przy fundamentach willi cesarza Tyberiusza, na wybrzeżu niedaleko Neapolu. Władca zaadoptował jaskinię na swój letni pokój bankietowy.
Skała Tarpejska (saxum Tarpeium, mons Tarpeius, arx Tarpeia), to zbocze wzgórza kapitolińskiego nazwane od imienia westalki Tarpei, która zdradziła Rzym za obietnice złotych bransolet/ naramienników noszonych przez Sabinów. Sabinowie po zdobyciu miasta zarzucili ją swymi tarczami powodując jej śmierć i pochowali na wzgórzu. Na pamiątkę tego makabrycznego czynu zbocze wzgórza nosi nazwę Skały Tarpejskiej.
Termy Karakalli były największymi łaźniami w cesarstwie. Powstałe w 216 roku n.e. łaźnie mogły pomieścić jednocześnie 1500 osób. Plan kąpieli był następujący: po wejściu wstępowało się do łaźni, następnie do ogrzewanej sali tepidarium, przygotowującej ciało na gorące kąpiele w caldarium.
