Archeolodzy natrafili na niemal kompletny plac budowy z czasów starożytnych pod gruzami Pompejów. To wyjątkowe znalezisko pozwoliło naukowcom po raz pierwszy wprost zaobserwować, jak Rzymianie przygotowywali materiały do budowy murów.
Analiza chemiczna i mikroskopowa odsłoniła, że rzymscy robotnicy mieszali gaszone wapno z popiołem wulkanicznym zanim dodawali wodę – proces znany jako hot mixing, czyli „gorące mieszanie”. Ten etap powodował wydzielanie ciepła i tworzenie mikroskopijnych grudek wapiennych, które przyczyniały się do samonaprawiających się właściwości zaprawy. Dzięki temu starożytny beton był nie tylko niezwykle trwały, ale potrafił z czasem „leczyć” mikropęknięcia, czego przykłady widzimy nawet po 2000 latach!
Co więcej, obok suchych składników znaleziono narzędzia i materiały w miejscu pracy.
Odkrycie kwestionuje dotychczasowe interpretacje historyczne, które opierały się głównie na opisach takich autorów jak Witruwiusz („De Architectura”), i otwiera nową perspektywę na starożytne technologie budowlane.
