Jeśli znajdziesz błąd ortograficzny lub merytoryczny, powiadom mnie, zaznaczając tekst i naciskając Ctrl + Enter.
Zabytki starożytnego Rzymu są materialnym świadectwem potęgi i dziedzictwa Imperium Romanum. W tej kategorii znajdziesz artykuły poświęcone zachowanym budowlom, ruinom i obiektom archeologicznym, takim jak amfiteatry, fora, świątynie, akwedukty, drogi czy termy. Teksty przedstawiają historię zabytków, ich funkcję w świecie antycznym oraz znaczenie dla współczesnej wiedzy o Rzymie. To przewodnik po najważniejszych i najcenniejszych śladach cywilizacji rzymskiej.
Na Ukrainie znaleźć możemy pozostałości po obecności antycznych Rzymian, jak i dowody na zażyłe kontakty handlowe z ludami zamieszkującymi stepy ukraińskie – Sarmatów czy Scytów. Jednym z najbardziej obfitych w rzymskie znaleziska jest Półwysep Krymski.
Monumentalną bazylikę św. Jana na Lateranie zna chyba każdy, kto był w Rzymie. Ale okazała budowla skrywa w swych podziemiach wiele starożytnych tajemnic, które dotychczas udało się tylko częściowo poznać. Historia tego miejsca jest naprawdę fascynująca – sięga walki o dominację chrześcijaństwa w rzymskim świecie i wojen domowych o władzę cesarską.
Willa rzymska w Eigeltingen w Niemczech to jedno z około 3500 rzymskich gospodarstw, jakie znajdowały się na terenie dzisiejszego Landu Badenii-Wirtembergii. Opieką terenu, na którym znajdowało się gospodarstwo zajmuje się Stowarzyszenie Wspierające Gospodarstwo Rzymskie w Eigeltingen.
Wał Hadriana, Vallum Hadriani, to bodaj najsłynniejsza z rzymskich limes. Powstał w latach 121-129 n.e. i ciągnął się na długości 117 kilometrów dzisiejszej wsi Bowness nad Solway Firth po twierdzę Segedunum (dziś to Wallsend nad Tynem).
Rok 79 n.e. okazał się być ostatnim w życiu wielu antycznych mieszkańców żyjących u podnóża Wezuwiusza. Dzięki świetnie zachowanym zabytkom i szczątkom jesteśmy w stanie po tysiącach lat lepiej poznać życie starożytnych. Co jednak istotne los jaki spotkał Pompeje i Herkulanum – dwa najsłynniejsze zniszczone rzymskie miasta – nie był jednakowy.
Mury obronne Pompejów nie były dziełem Rzymian, lecz miejscowych Italików, ludności oskijsko-samnickiej. Powstały na długo przed formalnym włączeniem miasta pod Wezuwiuszem do rzymskiego państwa, które nastąpiło po wojnie sprzymierzeńczej na początku I wieku p.n.e. Jeszcze w czasie tej wojny samnickie fortyfikacje pozwoliły Pompejom opierać się – i to być może skutecznie – legionom Lucjusza Korneliusza Sulli. Jak mury te wyglądały i co wiemy o ich kilkuwiekowej historii?
Kompleks archeologiczny Kurion położony jest w pobliżu miejscowości Episkopi, która wchodzi w skład brytyjskiego terytorium zamorskiego – Akrotiri, znajdującego się na półwyspie o tej samej nazwie. Mieści się tutaj brytyjska baza wojskowa licząca około 1300 żołnierzy. Koszary tej bazy będziemy mijać po naszej lewej stronie zbliżając się do Kurionu.
Kamienne kręgi w Węsiorach, Odrach i innych miejscowościach stanowią niezwykłą atrakcję turystyczną. Są pamiątką po kulturze wielbarskiej i przedstawicielach tej kultury – Gotach.
W tym wspaniałym posągu, który możemy podziwiać w rzymski muzeum w Palazzo Massimo Alle Terme, rzeźbiarz mistrzowsko uchwycił zarówno dramatyzm chwili, jak i ruch konającej kobiety. Aby jednak w pełni docenić to dzieło, trzeba pamiętać o kontekście, w jakim powstało. Mit o Niobie i jej dzieciach był bowiem bardzo popularnym motywem w antycznej sztuce.
Trzystutysięczna Konstanca, położona na wybrzeżu Morza Czarnego, jest głównym portem, a zarazem kurortem turystycznym Rumunii. Miasto ma ciekawą historię, sięgającą osadnictwa greckiego.
