Ta strona nie może być wyświetlana w ramkach

Przejdź do strony

Jeśli znajdziesz błąd ortograficzny lub merytoryczny, powiadom mnie, zaznaczając tekst i naciskając Ctrl + Enter.

Kruchy los cesarza

Cesarz rzymski, Klaudiusz, Lawrence Alma-Tadema
Cesarz rzymski, Klaudiusz, Lawrence Alma-Tadema. Obraz przedstawia moment odkrycia Klaudiusza schowanego za kotarą. Następnie zostaje on ogłoszony cesarzem przez pretorian.

Spośród pierwszych następców Oktawiana Augusta tylko Tyberiusz zmarł śmiercią naturalną. Kaligulę zasztyletowano, Klaudiusza otruto, Nerona zmuszono do popełnienia samobójstwa. Jak się okazuje życie cesarza nie było łatwe i wygodne.

W roku 69 n.e. legioniści / pretorianie zrzucili z tronu i osadzili na nim aż trzech cesarzy, pozwalając im niekiedy panować zaledwie po kilka miesięcy. Kolejno:

  • Galba – został zamordowany przez gwardię pretoriańską;
  • Othon – popełnił samobójstwo po porażce pod Bedriacum;
  • Witeliusz – został zamordowany przez żołnierzy Wespazjana.

Członkowie nowej dynastii flawijskiejWespazjan i Tytus zmarli z przyczyn naturalnych, jednak Domicjan został już zamordowany w wyniku zamachu stanu.

Szczególnym spokojem i stabilizacją wyróżniała się dynastia Antoninów (96-192 n.e.), której panowanie określa się „złotym okresem cesarstwa”. Wówczas spośród ośmiu władców, tylko Kommodus doczekał się mordu.

Kolejny władca Pertynaks – mimo dobrych chęci próby reformy kraju – został zamordowany przez samowładczą gwardię pretoriańską. Jego następca Didiusz Julianus po niecałych trzech miesiącach rządów doczekał się podobnego losu, także z rąk pretorian.

Septymiusz Sewer jest wyjątkiem w nowej dynastii jaką założył – Sewerów oraz praktycznie całym III wieku n.e. Z sześciu członków dynastii Sewerów, tylko on miał umrzeć śmiercią naturalną w trakcie sprawowania urzędu. Jego następcy: Geta, Karakalla, Makrynus, Heliogabal i Aleksander Sewer zostali zamordowani w różnych okolicznościach.

Wraz ze śmiercią ostatniego członka dynastii Sewerów nastąpił tzw. kryzys III wieku w cesarstwie, gdzie władcy na tronie zmieniali się praktycznie co chwilę. Jak łatwo się domyśleć wówczas jak i w późniejszym okresie istnienia Imperium ciężko było się doszukać cesarzy, którzy zmarli na urzędzie w sposób naturalny.

Źródła wykorzystane
  • Krawczuk Aleksander, Poczet cesarzy rzymskich, Warszawa 2004
  • Markel RIta J. , The Fall of the Roman Empire

IMPERIUM ROMANUM potrzebuje Twojego wsparcia!

Aby portal mógł istnieć i się dalej rozwijać potrzebne jest finansowe wsparcie. Nawet najmniejsze kwoty pozwolą mi opłacić dalsze poprawki, ulepszenia na stronie oraz serwer. Wierzę w to, że będę mógł liczyć na szersze wsparcie, które pozwoli mi jeszcze bardziej poświęcić się mojej pracy i pasji, maksymalnie usprawniać stronę oraz ukazywać świat antycznych Rzymian w interesującej formie.

Wesprzyj IMPERIUM ROMANUM!

Nowości ze świata antycznego Rzymu

Jeżeli chcesz być na bieżąco z nowościami na portalu oraz odkryciami ze świata antycznego Rzymu, zapisz się do newslettera.

Zapisz się do newslettera!

Księgarnia rzymska

Zapraszam do kupowania ciekawych książek poświęconych historii antycznego Rzymu i starożytności. Czytelnikom przysługuje rabat na wszelkie zakupy (hasło do rabatu: imperiumromanum).

Zajrzyj do księgarni

Raport o błędzie

Poniższy tekst zostanie wysłany do naszych redaktorów