Ciekawostki starożytnego Rzymu (Nieznane fakty)

W antycznej Grecji i Rzymie delektowano się winem rozcieńczonym wodą. Osoby gustujące w trunku nierozrzedzonym uważano za nieokrzesane, a picie w ten sposób określano: „po scytyjsku”.

Po rozbiciu przez Hannibala wojsk rzymskich w bitwie nad Jeziorem Trazymeńskim w 217 roku p.n.e. Fabiuszowi Maksimusowi Cunctatorowi („Zwlekający”) powierzono godność dyktatora, aby w sytuacji kryzysowej ratował niepodległość Republiki. Fabiusz postanowił unikać otwartego starcia z armią Hannibala, prowadząc z Kartagińczykami wojnę na wyczerpanie. Jego plan polegał na podążaniu legionów za armią Hannibala w takiej odległości, aby nie doszło do zwarcia, a zarazem nie stracić rywala z oczu.

Emporium był to w starożytności plac miejski, na którym składowano towary przywożone drogą morską. W Rzymie emporium, założone w 192 p.n.e., znajdowało się nad brzegiem Tybru u podnóży wzgórza Awentyńskiego.

Po zamordowaniu swojego brata Gety, Karakalla kazał jego imię usunąć z życia publicznego. Pierwotnie przetrwało 174 zapisów jego imienia, jednak do naszych czasów zachowało się 37. Wiele z inskrypcji znajduje się na rurach wodnych, które prawdopodobnie zostały położone pod ziemią przed edyktem Karakalli.

Plutarch podaje, że kucharze królowej Kleopatry VII musieli mieć zawsze przygotowane różne zestawy dań na wypadek jakby władczynię odwiedził jej kochanek Marek Antoniusz. Plutarch twierdzi, że źródłem plotki był przyjaciel jego dziadka, któremu pozwolono zwiedzić kuchnię królowej w pałacu w Aleksandrii.

Podobno Neron uwielbiał odtwarzać losy słynnego herosa Herkulesa. Jego przeciwnikiem miał być lew, który został przygotowany i wytrenowany w taki sposób, aby władca nago mógł go zabić jednym uderzeniem maczugi lub poprzez uduszenie.

Badania sejsmologów oraz zapisy z historii dowodzą, że Rzym na przestrzeni dwóch tysiąca lat był nawiedzany co sto lat przez trzęsienia ziemi.

Po tragicznej klęsce Rzymian pod Kannami w 216 roku p.n.e. Rzym był do tego stopnia pozbawiony rekrutów, że werbował do armii nawet niewolników. Określano ich mianem voluntarii lub volones.

Ancile była owalną tarczą samego boga Marsa, którą podarował Jowisz królowi Numie Pompiliuszowi, drugiemu w historii władcy miasta-państwa Rzymu. Według przekazów stolica miała istnieć tak długo jak ancile była bezpieczna. Za radą nimfy Egerii, Numa miał jedenaście identycznych tarcz, aby w ten sposób zapobiec kradzieży.

Elian Klaudiusz, rzymski pisarz i nauczyciel retoryki, który działał w czasach Septymiusza Sewera, zapisał że w Indiach jeśli małpa dostrzegła, że ktoś zakłada buta to ta papuguje zachowanie i robi dokładnie to samo. Myśliwi chcąc złapać zwierzę imali się podstępu.