Ciekawostki starożytnego Rzymu (Nieznane fakty)

Rzymska gra ludus duodecim scriptorum (nazywana także XII scripta) była to gra planszowa z 3 rzędami, gdzie każdy miał 12 oznaczeń. Po dziś dzień, nie wiadomo jak grano w tę grę.

Thermopolium był to antyczny uliczny bar, który dosłownie znaczy: „miejsce gdzie sprzedaje się (coś) ciepłego”. Tego typu miejsca był w miastach greckich lub rzymskich popularne wśród biedoty, której nie było stać na własną kuchnię. Współcześnie moglibyśmy takie miejsce określić jako „fast-food”.

Sekretne Muzeum lub Sekretny Gabinet (Gabinetto Segreto) to określenia odnoszące się do kolekcji erotycznych i seksualnych obiektów znalezionych w Pompejach i Herkulanum, a która znajduje się w Narodowym Muzeum Archeologicznym w Neapolu, we Włoszech.

Prześladowania chrześcijan za cesarza Decjusza (249-251 n.e.), w odróżnieniu od wielu poprzednich, objęły całe imperium. Akcję przeprowadzono początkowo bardzo konsekwentnie, a ofiarami padły setki, jeśli nie tysiące. Jedną z najbardziej znaczących był papież Fabian, biskup Rzymu w latach 236-250 n.e.

Dzisiejszy obszar Hiszpanii i Portugalii zanany jest jako Półwysep Iberyjski, czy też prościej – Iberia. Nazwę tę znano już w starożytności. Jednakże, w tamtych czasach odnosiła się ona również do rejonu odległego o prawie cztery tysiące kilometrów – współczesnej Gruzji…

Gdy w pierwszym wieku naszej ery, za panowania cesarza Klaudiusza, Rzymianie przypuścili inwazję na Wyspy Brytyjskie. Hordy celtyckich wojów, mimo zaciekłego i mężnego oporu, musiały w końcu ulec karnym i świetnie wyszkolonym legionistom, a „Pax Romana” szybko stał się na wyspach faktem dokonanym. Rzymska okupacja nie wszystkim jednak przypadła do gustu. Najliczniejszą grupę w antyrzymskiej opozycji stanowili druidzi, których Rzymianie bezwzględnie prześladowali. Kim jednak byli druidzi? 

Antyczni Rzymianie czcili wielu bogów i, podobnie jak dawni Grecy, odprawiali misteria oraz brali udział w kultowych ceremoniach, często o charakterze orgiastycznym. Wiele z nich do dziś osnutych jest tajemnicą i niewiele można powiedzieć o tych praktykach. 

W dziele „Życie codzienne w Rzymie”  Jérôme’go Carcopino, autor pisze, że antyczni Rzymianie wybierali przede wszystkim dramaty o makabrycznej treści, pełnej grozy powodującej drżenie u widza.

W antycznym Rzymie walki gladiatorów pojawiły się po raz pierwszy prawdopodobnie w roku 264 p.n.e. Wówczas to na pogrzebie senatora Decymiusza Juniusza Brutusa Pera mającego miejsce na Forum Boarium, sześciu wojowników (3 starcia) stoczyło walkę aby uczcić cześć zmarłego.