Rzymski fresk z sypialni w wiejskiej posiadłości
Rzymski fresk z sypialni w wiejskiej posiadłości w Gragnano (południe Italii). Obiekt datowany na I wiek n.e.
Jeśli znajdziesz błąd ortograficzny lub merytoryczny, powiadom mnie, zaznaczając tekst i naciskając Ctrl + Enter.
Świat starożytnych Rzymian obfitował w niezwykłe, a niekiedy wręcz zaskakujące fakty. Wiedzę o życiu codziennym, obyczajach i mentalności Rzymian czerpiemy przede wszystkim z dzieł pozostawionych przez pisarzy i historyków antycznych. To właśnie dzięki nim poznajemy informacje, które dziś potrafią zdumiewać — czasem wręcz trudno w nie uwierzyć. Poniżej zebrano ciekawostki, które ukazują mniej znane i nieoczywiste oblicze świata rzymskiego.
Zachęcam do przesyłania własnych propozycji oraz do zgłaszania ewentualnych poprawek lub nieścisłości.
Rzymski fresk z sypialni w wiejskiej posiadłości w Gragnano (południe Italii). Obiekt datowany na I wiek n.e.
Reskrypt wydany przez cesarza Marka Aureliusza w 176 r. zakazujący wyznawania obcych religii, potwierdził prześladowania chrześcijan. Do największego nasilenia prześladowań w owym okresie dochodzi w 177 roku w Lugdunum, gdzie zginął biskup Potejnos, mający ponad 90 lat. W samym Rzymie męczeńską śmierć poniósł święty Justyn.
Istnieje pogląd, że cywilizacja rzymska jest kontynuacją cywilizacji etruskiej1. Z tego poglądu, oraz z historii rasy lagotto romagnolo2, można wyprowadzić wniosek, że przodkowie dzisiejszych poszukiwaczy trufli towarzyszyli już starożytnym Rzymianom.
W starożytnym Rzymie, podczas wielu lat jego istnienia, armia odgrywała kluczową rolę w podbojach, utrzymaniu porządku oraz propagowaniu wpływów imperium. Jednakże, wraz z ekspansją Rzymu, potrzeba, rekrutacji żołnierzy z różnych regionów i kultur przyczyniła, się do powstania, specjalnych oddziałów pomocniczych. Ci żołnierze, często niebędący obywatelami rzymskimi, mieli swoją własną ścieżkę do zdobycia obywatelstwa przez otrzymanie rzymskiego dyplomu wojskowego.
Agrypina Młodsza zasłynęła m.in. jako matka Nerona. Była córką Germanika – znakomitego wodza rzymskiego i Agrypiny Starszej. Urodziła się w około 16 roku n.e. w mieście położonym nad Renem. Mężem, którego poślubiła w wieku 13 lat, został Gnejusz Domicjusz Ahenobarbus.
Jednym z mitów założycielskich narodu Rumunów jest jego pochodzenie bezpośrednio od podbitych przez Rzymian w I wieku n.e. Daków. Na ile jest to prawda – alternatywną teorią jest pochodzenie Wołochów, przodków Rumunów, od romańsko-języcznych społeczności z terenów dzisiejszej Albanii, którzy przed tureckim zagrożeniem uciekli na północ, w Karpaty (uczestnicząc w etnogenezie naszych Bojków, Łemków i Hucułów) i na naddunajskie niziny – niech rozstrzygają sobie specjaliści lingwiści czy genetycy. Fakt jest taki, że do dziś tylko w Rumunii przyjść może do głowy rodzicom dać dziecku na imię Decebal, Hadrian, Trajan czy Owidiusz (słynny poeta pochowany jest przecież w nadczarnomorskiej Konstancy).
Rzymska dekoracja w kształcie czarnoskórego mężczyzny, wykonana z brązu. Obiekt znajduje się na ekspozycji w muzeum na terenie Herkulanum (Italia).
Rzymski fresk ukazujący półnagą kobietę. Obiekt odkryty w I wieku n.e., w Pompejach. Artefakt znajduje się w Narodowym Muzeum Archeologicznym w Neapolu.
Relief ukazujący sprzedawcę warzyw (m.in. kapustę, czosnek czy szparagi) z Ostii. Rzymska płaskorzeźba datowana jest na II wiek n.e.. Artefakt znajduje się w Muzeum Archeologicznym w Ostii (Italia).
Na terenie Nadrenii (zachodnie Niemcy), która jest bogata w węgiel brunatny, dokonywane są kolejne interesujące odkrycia. W starożytności sięgały tu granice Cesarstwa Rzymskiego. Rzymskimi miastami były m.in. Kolonia, Akwizgran, Bonn i Jülich.