Rzymskie damskie skórzane sandały
Rzymskie damskie skórzane sandały, które wykonano w Galii około 1900 lat temu. Obiekt odkryto na terenie fortu Vindolanda w północnej Brytanii.
Jeśli znajdziesz błąd ortograficzny lub merytoryczny, powiadom mnie, zaznaczając tekst i naciskając Ctrl + Enter.
Świat starożytnych Rzymian obfitował w niezwykłe, a niekiedy wręcz zaskakujące fakty. Wiedzę o życiu codziennym, obyczajach i mentalności Rzymian czerpiemy przede wszystkim z dzieł pozostawionych przez pisarzy i historyków antycznych. To właśnie dzięki nim poznajemy informacje, które dziś potrafią zdumiewać — czasem wręcz trudno w nie uwierzyć. Poniżej zebrano ciekawostki, które ukazują mniej znane i nieoczywiste oblicze świata rzymskiego.
Zachęcam do przesyłania własnych propozycji oraz do zgłaszania ewentualnych poprawek lub nieścisłości.
Rzymskie damskie skórzane sandały, które wykonano w Galii około 1900 lat temu. Obiekt odkryto na terenie fortu Vindolanda w północnej Brytanii.
Rzymskie malowidło ścienne przedstawiające ucztę pigmejów, walkę z hipopotamem i akty seksualne. Obiekt jest datowany na I wiek n.e. i odkryto go w Domu Lekarza w Pompejach. Artefakt znajduje się w Narodowym Muzeum Archeologicznym w Neapolu.
Na pewno część z nas słyszała o sytuacji, w której ktoś ożenił się z kimś dla przejęcia jego majątku. Okazuje się, że taki niegodziwy sposób wzbogacenia się był praktykowany już w dawno temu, w starożytnym Rzymie. Mężczyzn, którzy dopuszczają się takich czynów, nazywa się dziś łowcami posagów. Co ciekawe, było to dość powszechne zjawisko w początkowych wiekach naszej ery.
W starożytnej Grecji głównym typem brody była bujna pełna broda. W Sparcie jest to kwestia skomplikowana. Ogólnie mówi się, że Spartanie mieli brody bez wąsów. Jednak każde przedstawienie w sztuce tego nie potwierdza z wyjątkiem figurek, gdzie broda jest wyrzeźbiona, a wąsy nie.
W powszechnej świadomości w przejściu Imperium Rzymskiego na chrześcijaństwo istnieją tylko dwa fakty: najpierw prześladowania chrześcijan (zwłaszcza za panowania Nerona w I wieku n.e. i Dioklecjana na początku IV wieku), a potem przyjęcie chrześcijaństwa przez Konstantyna Wielkiego, który sprawił, że wraz z nim całe cesarstwo przeszło na nową wiarę. Triumf chrześcijaństwa wydaje się tyleż nagły, co oczywisty i dziejowo sprawiedliwy.
Rzymska statuetka wykonana z kości słoniowej przedstawiająca aktora tragicznego. Figura przedstawia prawdopodobnie aktora w tragicznej roli kobiecej, w masce, kostiumie i peruce. Obiekt datowany na I wiek n.e.
Zachowana w dobrym stanie mumia z czasów rzymskich, odkryta na cmentarzyskach w oazie Fajum (Egipt). Obiekt datowany na I wiek n.e., ukazujący młodego mężczyznę.
Rzymski nagrobek z wizerunkiem głowy małego dziecka. Na kamieniu znajduje się inskrypcja: „Tu spoczywa Tyberiusz Natronius Wenustus. Żył 4 lata, 4 miesiące i 10 dni”. Obiekt odkryto na terenie antycznej nekropolii Santa Rosa pod Watykanem.
Marmurowa rzeźba Amora z teatralną maską. Obiekt datowany na I wiek n.e.; odkryty w Pompejach i znajdujący się w tamtejszym muzeum.
Uszkodzony posąg rzymski, który zidentyfikowano jako Reę Sylwię – mitologiczną matkę Romulusa i Remusa. Obiekt wykonano z marmuru i datowany jest na I wiek p.n.e. Artefakt znajduje się na ekspozycji w muzeum w teatrze rzymskim w Kartagenie (południowa Hiszpania).