Jeśli znajdziesz błąd ortograficzny lub merytoryczny, powiadom mnie, zaznaczając tekst i naciskając Ctrl + Enter.

Ciekawostki starożytnego Rzymu

Świat starożytnych Rzymian obfitował w niezwykłe, a niekiedy wręcz zaskakujące fakty. Wiedzę o życiu codziennym, obyczajach i mentalności Rzymian czerpiemy przede wszystkim z dzieł pozostawionych przez pisarzy i historyków antycznych. To właśnie dzięki nim poznajemy informacje, które dziś potrafią zdumiewać — czasem wręcz trudno w nie uwierzyć. Poniżej zebrano ciekawostki, które ukazują mniej znane i nieoczywiste oblicze świata rzymskiego.

Zachęcam do przesyłania własnych propozycji oraz do zgłaszania ewentualnych poprawek lub nieścisłości.

Rzymianie wykorzystywali pajęczynę do powstrzymywania krwawienia

Antyczni Rzymianie wykorzystywali pajęczynę do powstrzymywania krwawienia m.in. przy pękniętych czaszkach oraz zacięciach po goleniu. Mimo, że Rzymianie nie wiedzieli dużo o wirusowych i bakteryjnych zakażeniach to metodą prób i błędów doszli do wniosku, że pajęczyna bardzo korzystnie wpływa na gojenie się ran.

Pajęczyna

Corvus – rzymska metoda na walkę na morzu

Podstawowym sposobem ataku floty rzymskiej był abordaż. Jako, że Rzym rozwinął swoją potęgę w oparciu o armię lądową, walki na morzu przez długi czas stanowiły problem, a brak umiejętności często prowadził do porażek. Rozwiązaniem stał się „kruk” (corvus), czyli rampa wyposażona w dwa lub jeden kolec (przypominające dziób ptaka; stąd nazwa), służąca do abordażu. Pozwalała ona na wprowadzenie taktyki szybkiego doskoczenia do przeciwnika i wykorzystania siły piechoty na morzu.

Corvus rzymski pomost abordażowy

Cebula – przysmak Rzymian

Cebula była niezwykle popularna w czasach antycznych Rzymian, stąd też zapewne w wielu potrawach w Europie jest nadal używana. Rzymianie wraz z podbojem Europy zabierali ze sobą warzywo w różne regiony, w tym do Germanii lub Brytanii. W Rzymie cebula uważana była za afrodyzjak.

Cebula - przysmak Rzymiaan

Przydomki i imiona Rzymian?

W antycznym Rzymie do imienia (praenomen) i nazwiska rodowego (nomen) dołączył w I wieku p.n.e. przydomek (cognomen). Stało się tak, gdyż pod koniec istnienia republiki rody zaczęły się znacznie rozrastać. Przydomki początkowo przyjmowały jedynie rody patrycjuszowskie.

Willa Hadriana w Tivoli

Raport o błędzie

Poniższy tekst zostanie wysłany do naszych redaktorów