Ta strona nie może być wyświetlana w ramkach

Przejdź do strony

Jeśli znajdziesz błąd ortograficzny lub merytoryczny, powiadom mnie, zaznaczając tekst i naciskając Ctrl + Enter.

Posągi starożytne były kolorowe

Ten wpis dostępny jest także w języku: angielski (English)

Pomalowane popiersie Kaliguli
Ny Carlsberg Glyptotek

Gdzie nie spojrzymy, produkcje filmowe ukazują nam świat starożytnych Rzymian pozbawiony kolorów, a pełen białych i beżowych posągów i budowli. Tak było chociażby w „Ben Hurze” (1959) Williama Wylera czy „Gladiatorze” (2000) Ridley’a Scotta. Z pewnością taki sposób ukazywania cywilizacji rzymskiej udowadniał jej potęgę i rolę w ówczesnym świecie śródziemnomorskim.

Głowa Kaliguli ukazana w barwach.

Rzeczywistość jest jednak zgoła odmienna, co potwierdzają badania naukowców. Większość (a może wszystkie) budowli publicznych, posągów, pomników itp. mieniła się licznymi kolorami, które w wyniku oddziaływania wiatru, słońca, piasku i czasu straciły swoją barwę i wyblakły.

Aby własnoręcznie sprawdzić ten fakt można przeprowadzić eksperyment. Wystarczy poświecić światłem ultrafioletowym na pomniku pod takim kątem, by światło biegło niemal równolegle do powierzchni obiektu. W ten sposób można odkryć niewidoczne barwy.

Dzieła rzeźbiarzy były odpowiednio malowane, kiedy posągi z brązu posiadały odpowiednie części ciała takie jak oczy, usta, zęby zrobione z innych kolorowych materiałów: kości słoniowej, miedzi, srebra lub bursztynu. Posągi także tworzono ze złota, srebra i kości słoniowej. Rzymianie wykorzystywali w swojej pracy także marmur kolorowy.

Oktawian August w kolorze.

Barwniki były głównie pochodzenia nieorganicznego i pochodziły z minerałów lub innych wytworów ziemi. Poniżej niektóre z materiałów, z których otrzymywano kolory:

  • Cynober, siarczek rtęci – popularny i drogi czerwony pigment mineralny.
  • Ochra – o kolorze ziemi, zawierająca tlenek żelaza, występuje w kolorach od pomarańczowego do czerwonawo-brązowego.
  • Minia ołowiana – znana jest także jako „minium”, miała kolor czerwony.
  • Alizaryna – różowo-czerwony barwnik organiczny.
  • Aurypigment i realgar – minerały wykorzystywane do produkcji żółtych pigmentów.
  • Azuryt – minerał miedzi i źródło głębokiego błękitu. Może przekształcić się w zielonkawy odcień poprzez wietrzenie.
  • Krzemian wapnia i miedzi – najstarszy znany pigment syntetyczny. Był źródłem popularnego egipskiego koloru niebieskiego.
  • Malachit, węglan miedzi – kolor zielony.
  • Czarna kość lub winorośl – kolor uzyskiwano w wyniku zwęglenia.
  • Cerusyt, węglan ołowiu – kolor biały.

Współcześni badacze wciąż prowadzą badania i sugerują jak mogły wyglądać znane nam pomniki ze świata antycznego.

Źródła wykorzystane
  • Glyptoteket
  • Christopher Reed, Dazzlers, grudzień 2007

IMPERIUM ROMANUM potrzebuje Twojego wsparcia!

Aby portal mógł istnieć i się dalej rozwijać potrzebne jest finansowe wsparcie. Nawet najmniejsze kwoty pozwolą mi opłacić dalsze poprawki, ulepszenia na stronie oraz serwer. Wierzę w to, że będę mógł liczyć na szersze wsparcie, które pozwoli mi jeszcze bardziej poświęcić się mojej pracy i pasji, maksymalnie usprawniać stronę oraz ukazywać świat antycznych Rzymian w interesującej formie.

Wesprzyj IMPERIUM ROMANUM!

Nowości ze świata antycznego Rzymu

Jeżeli chcesz być na bieżąco z nowościami na portalu oraz odkryciami ze świata antycznego Rzymu, zapisz się do newslettera.

Zapisz się do newslettera!

Księgarnia rzymska

Zapraszam do kupowania ciekawych książek poświęconych historii antycznego Rzymu i starożytności. Czytelnikom przysługuje rabat na wszelkie zakupy (hasło do rabatu: imperiumromanum).

Zajrzyj do księgarni

Raport o błędzie

Poniższy tekst zostanie wysłany do naszych redaktorów