Koty w starożytnym Rzymie
Udomowione koty przybyły do Rzymu ze starożytnego Egiptu. Ze względu na stosunkowo późny podbój Egiptu przez Rzymian kot egipski pojawił się późno w Europie.
Jeśli znajdziesz błąd ortograficzny lub merytoryczny, powiadom mnie, zaznaczając tekst i naciskając Ctrl + Enter.
Społeczeństwo starożytnego Rzymu było złożoną strukturą opartą na statusie prawnym, pochodzeniu, majątku i roli społecznej. W tej kategorii znajdziesz artykuły poświęcone codziennemu życiu Rzymian, podziałom społecznym, relacjom między obywatelami, niewolnikami i wyzwoleńcami, a także roli rodziny, kobiet i dzieci w Imperium Romanum. Teksty ukazują, jak funkcjonowało społeczeństwo rzymskie na co dzień oraz jak zmieniało się na przestrzeni wieków.
Udomowione koty przybyły do Rzymu ze starożytnego Egiptu. Ze względu na stosunkowo późny podbój Egiptu przez Rzymian kot egipski pojawił się późno w Europie.
Starożytni Rzymianie stworzyli bardzo rozwiniętą kulturę. Podbili ogromne tereny i tam gdzie osiedlili wprowadzali swoje zwyczaje. Do dziś możemy podziwiać ich technologiczne osiągnięcia zachowane w postaci zabytków. Do ich największych osiągnięć z całą pewnością zaliczają się termy znane też, jako łaźnie. Były miejscem spotkań i licznych rozrywek. Jednakże ich najważniejszą funkcją było dbanie o higienę.
Przepełnieni współczesnym, pełnym szacunku spojrzeniem na rzemieślnika, artystę czy każdego innego szeroko pojętego wytwórcę “własnego” dzieła, możemy dopuścić się niemałego anachronizmu równie pozytywnie oceniając rzemieślnika w antycznym Rzymie.
Od zarania dziejów ludzi intryguje myśl o poznaniu przyszłości. Niezależnie od szerokości geograficznej, poziomu rozwoju cywilizacyjnego czy okresu historycznego powszechnie sądzono, że władzę nad losem jednostki oraz zbiorowości sprawuje siła wyższa, której personifikacją był liczny panteon bóstw.
Hermetyczność i swego rodzaju obcość kultury starożytnego Egiptu, fascynowała mieszkańców innych krain od zawsze. Monumentalna architektura budziła respekt, tajemnicze hieroglify, liczni bogowie o zwierzęcych głowach działały na ludzką wyobraźnię. Ogromne piramidy były symbolem nieprzemijającej sławy i nieśmiertelności. Kraj faraonów jawił się cudzoziemcom niczym baśniowa kraina, pełna magii i tajemnej wiedzy. Już starożytni Grecy uważali że żeby zagłębić wiedzę z jakiejkolwiek dziedziny należy udać się do Egiptu i tam studiować święte zwoje.
Kupcy byli w społeczeństwie rzymskim liczną grupą, jednak zawsze budzili niesmak. Handel wydawał się niegodnym Rzymianina zajęciem. Przeciwstawiano czynności kupieckie, czyli spekulacje cenowe, sprzedaż gotowych produktów i słowne transakcje fizycznej pracy na roli, pisaniu czy walce wręcz.
Kwestia ekscesów seksualnych w starożytnym Rzymie niewątpliwie obrosła legendą. Doskonale znane nam są wątki lubieżnych wyczynów trzeciej żony cesarza Klaudiusza, Valerii Messaliny. Ta żądna uciech nimfomanka bez wątpienia postawiła na nogi rzymską opinię publiczną.
Rzymska arena obfitowała zarówno w wyjątkowo niezwykłe historie jak i w zatrważające opowieści. Przybliżę wam dzisiaj kilka z nich.
Otia post negotia – co w tłumaczeniu brzmi odpoczynek po pracy, czyli czas wolny. Największy okres rozwoju wszelakiej rozrywki w starożytnym Rzymie to okres od panowania Oktawiana Augusta i jego słynnego pokoju Pax Augusta (Pax Romana), który wprowadzał pokój na terenie całego Rzymu.
Mało kto zastanawia się nad tym, jak niegdyś starożytni zamykali swoje domostwa, skrzynie czy cele. Jak się okazuje współczesny klucz czy zamek to właśnie wynalazek antyczny. Na przykład już w Egipcie czy Grecji stosowano zamki, które wykonywano z mocnego drewna. Większość jednak „patentów” ślusarskich pochodzi z Rzymu, który w dużej mierze przejął wiedzę od Etrusków.