Biografie Rzymian (Cesarze)

Dioklecjan był cesarzem rzymskim panującym od 284 do 305 roku n.e. Jego rządy rozpoczynają epokę dominatu i tzw. tetrachii.

Niemal każdy zna dokonania Konstantyna Wielkiego. Nie każdy jednak wie, że najwięcej Konstantyn Wielki zawdzięcza właściwie swojemu ojcu - dobremu i sprawnemu cesarzowi, który do szczytu kariery doszedł niemal od zera. Kim był ojciec wielkiego cesarza? Czego dokonał? W jakich okolicznościach otrzymał purpurę? Jak to się stało, że był w związku z świętą? Jakim człowiekiem był Konstancjusz Chlorus?

Konstantyn I Wielki był cesarzem rzymskim panującym w latach 306-337 n.e. Reformator i jednocześnie pierwszy chrześcijański władca Imperium Rzymskiego.

Konstancjusz II był cesarzem rzymskim w latach 337-361 n.e., który po okresie walk wewnętrznych, zawładnął całym państwem. Przeciwnik tradycyjnych wierzeń.

Konstans był cesarzem rzymskim panującym w latach 337-350 n.e. Był synem Konstantyna I, któremu przypadła środkowa część Imperium: Italia wraz z krainami alpejskimi aż po Dunaj oraz częścią Bałkanów i Północna Afryka (bez Egiptu).

Walentynian I był cesarzem rzymskimi w latach 364-375 n.e. Władał zachodnią i wschodnią częścią imperium; z czasem rządy we wschodniej części przekazał swojemu bratu – Walensowi. Po kilku latach mianował współcesarzem Gracjana. Zmarł z powodu zdenerwowania.

Julian Apostata był cesarzem rzymskim w latach 361-363 n.e. Dążył do przywrócenia religii pogańskiej, jako państwowej i zasłynął jako wielki reformator.

Jowian był cesarzem rzymskim w latach 363-364 n.e. Otrzymał władzę po śmierci cesarza Juliana Apostaty, kiedy to zebrała się rada wojskowa.

Teodozjusz I Wielki był ostatnim cesarzem władającym obiema częściami cesarstwa rzymskiego. Za jego rządów chrześcijaństwo stało się religią państwową.

Cesarz Flawiusz Eugeniusz panował w latach 392–394 n.e. w zachodniej części Imperium rzymskiego. Na wschodzie rządził Teodozjusz I.