Współczesna rekonstrukcja triremy o nazwie <em>Olympias</em>
Rozdziały
W latach 1985-1987 odtworzono w skali 1:1 antyczną triremę (trójrzędowiec) o nazwie „Olympias”, jaki wykorzystywali Grecy. Tego typu statki naturalnie stosowane były także przez inne armie antyczne np. Rzym czy Kartaginę.
Statek zbudowany został w Pireusie (Grecja) i powstał przy współpracy architektów zajmujących się projektowaniem statków oraz historyków. Statek ma 36,5 m długości i 5,5 m szerokości i jest zapewne o wiele cięższy od oryginałów. Z przodu statku umocowano 200 kg taran, wykonany z brązu, naśladując oryginał, jaki znajduje się w muzeum w Pireusie.
Trirema czterokrotnie odbyła podróż morską. Najciekawsza próba miała miejsce w 1987 roku, kiedy przy wiosłach siadło 170 wolontariuszy, a statek osiągnął prędkość 17 km/h (aby jednostka był w stanie skutecznie użyć taranu potrzebna była prędkość 30 km/h). Co interesujące, jednostka była w stanie wykonać obrót 180 stopni w ciągu minuty.
Generalnie eksperyment przyniósł wiele odpowiedzi na nurtujące badaczy pytania i udowodnił sprawność jednostki.
Obecnie statek znajduje się w Atenach w Parku Tradycji Morskich.
Trirema – jednostka powszechnie stosowana w starożytności
Trirema swoją nazwę „trójrzędowiec” zawdzięcza podstawowemu zespołowi, który stanowiło trzech wioślarzy; każdy z nich obsługiwał jedno wiosło, na trzech różnych poziomach. Trirema był to statek dominujący na Morzu Śródziemnym do III wieku p.n.e. Był mały, zwinny i występował w liczebnych grupach. Posiadał napęd żaglowo-wiosłowy, przy czym w bitwie wykorzystywano głównie wiosła, które zapewniały sterowność.
Głównym sposobem walki triremy było wykorzystania tępego tarana do zniszczenia kadłuba wrogiego statku. W czasie bitwy morskiej miały miejsce liczne manewry i opływanie wrogich jednostek, które miały na celu uzyskanie najlepszej pozycji wobec wrogiego statku, tak aby najefektywniej wykorzystać taran.
Załoga statku liczyła około 200 osób, z czego 170 stanowili wioślarze, a reszta byli to żołnierze, obsługa i oficerowie. Jak podają badacze jednostka była w staniu utrzymać stałą prędkość przez wiele godzin dzięki zmieniającym się wioślarzom (jedynie połowa kadry jednocześnie wiosłowa) oraz smukłej sylwetce.
