Jeśli znajdziesz błąd ortograficzny lub merytoryczny, powiadom mnie, zaznaczając tekst i naciskając Ctrl + Enter.
Nieznane fakty to ciekawostki ukazujące mało znane, zaskakujące lub rzadko poruszane informacje ze świata starożytnego Rzymu i antyku. W tej kategorii znajdują się nietypowe szczegóły, ciekawostki oraz fakty, które pozwalają spojrzeć na Imperium Romanum z mniej oczywistej perspektywy.
Powszechnie znana jest mapa pokazująca największą rozciągłość terytorialną Imperium Rzymskiego, dość znana jest również historia rzymskiego legionu w Chinach. Jednak jak daleko na południe w swoich afrykańskich wyprawach dotarli Rzymianie?
W przekazach źródłowych można odnaleźć informacje, które potwierdzają jak rozpowszechnione i istotne było dla antycznych Rzymian liczenie na palcach. Przykładem może być Kwintylian, który wspomina, że znajomość liczb jest potrzebna nie tylko mówcom, ale także każdemu, kto umie pisać. Mówca, który nie potrafi przeprowadzić podstawowych obliczeń, okazuje zawahanie i pokazuje nieprawidłowe gesty palcami od razu traci zaufanie.
Dnia 22 października obchodzimy Światowy Dzień Osób Jąkających Się. Jąkanie to zaburzenie płynności mówienia występujące u dzieci, młodzieży i u dorosłych, które występowało już w starożytnym Rzymie.
W trakcie II wojny z Mitrydatesem (73-63 p.n.e.) Rzymianie, na czele z Lukullusem, pomaszerowali nad wybrzeże Morza Czarnego i oblężyli pontyjskie miasto Themyscira1. Według przekazów Appiana z Aleksandrii doszło tam do nieoczekiwanej obrony ze strony mieszkańców.
Na terenach będących niegdyś pod panowaniem Imperium Rzymskiego naukowcy znajdują wiele ciekawych obiektów. Wśród nich są gwizdki. Pytanie jednak czy gwizdki, poza życiem codziennym, były także stosowane w armii rzymskiej, m.in. w trakcie działań wojennych?
Niejaki Lucjusz Aureliusz Awianiusz Symmachus – prefekt Rzymu z roku 364 n.e. – nadzorował budowy m.in. powstające pod wodą. W celu osiągnięcia wytrzymałości cementu pod wodą, dodawano do niego pewne ilości wina.
Jak się okazuje wymiana uścisków dłoni jest zwyczajem, który sięga aż czasów starożytnej Grecji, mniej więcej V wieku p.n.e. Wiemy o tym za sprawą zachowanych przekazów i artefaktów.
Chcąc się przywitać w antycznym Rzymie wystarczyłoby powiedzieć Salvē (w przypadku jednego odbiorcy) lub Salvēte, jeśli witalibyśmy większą grupę osób. Naturalnie można byłoby użyć także słowa Avē. Avē i Salvē przetłumaczyć można po prostu jako „Cześć”.
Cataloghi regionari, nazywany także po prostu regionari jest to zachowany dokument poświęcony zabudowie Rzymu w IV wieku n.e. Dzięki dokumentowi możemy dowiedzieć się ile i jakiego rodzaju budowle można było spotkać w stolicy Imperium.
Laudatio Iuliae amitae była to mowa pogrzebowa, jaką wygłosił Juliusz Cezar w 68 roku p.n.e. na cześć swojej zmarłej ciotki Julii (żony Gajusza Mariusza). Początek laudacji Cezara (laudatio funebris) zachował się w dziele Swetoniusza, w której to wychwalił pochodzenie rodu.
