Jeśli znajdziesz błąd ortograficzny lub merytoryczny, powiadom mnie, zaznaczając tekst i naciskając Ctrl + Enter.
W historii starożytnego Rzymu pojawiło się wiele wybitnych postaci, które na trwałe zapisały się w dziejach świata. Część z nich przeszła do pamięci potomnych jako okrutni tyrani – jak Kaligula, Neron czy Karakalla. Inni zasłynęli jako reformatorzy i budowniczowie potęgi państwa rzymskiego, wśród nich Oktawian August, Klaudiusz, Marek Aureliusz, Dioklecjan czy Konstantyn Wielki. Nie sposób pominąć również rzymskich wodzów, którzy niejednokrotnie ratowali państwo przed upadkiem.
W historii zapisały się także wybitne postacie kultury rzymskiej – pisarze, filozofowie i twórcy, których dorobek miał ogromny wpływ na rozwój cywilizacji europejskiej. W tej sekcji przedstawiam sylwetki ludzi, którzy zasłynęli wielkimi czynami lub poprzez swoje działania trwale zapisali się na kartach historii.
(ok. 172 - kwiecień 238 n.e.)
Maksymin Trak, nazywany także Maksyminem I, panował jako cesarz w latach 235-238 n.e. Uważany jest za pierwszego barbarzyńcę, który nosił cesarską purpurę. Według „Historia Augusta” mierzyć miał około 250 cm. Co więcej, jego kciuk był podobno tak duży, że jako pierścionek nosił bransoletkę żony.
(ok. 165 - 8 czerwca 218 n.e.)
Makrynus był to cesarz rzymski panujący w latach 217-218 n.e. Z pochodzenia był Berberem i nigdy nie zasiadał w Senacie.
(31 sierpnia 161 - 31 grudnia 192 n.e.)
Kommodus był cesarzem rzymskim w latach 180-192 n.e., synem Marka Aureliusza. Usiłował on zaprowadzić władzę absolutną, żądał boskiej czci jako ziemskie wcielenie Herkulesa. Znany jest przede wszystkim z filmu "Gladiator"; został zapamiętany jako cesarz-despota.
(ok. 159 - 238 n.e.)
Gordian I wraz ze swoim synem Gordianem II był cesarzem przez miesiąc w 238 n.e. - tzw. "Roku Sześciu Cesarzy".
(ok. 150 - 19 lutego 197 n.e.)
Klodiusz Albinus był to cesarz rzymski panujący w latach 196-197 n.e. jako uzurpator. Mianowany przez wojska w Galii i Hiszpanii.
(ok. 150 - 240 n.e.)
Tertulian był łacińskim teologiem z Afryki Północnej, który został nawrócony na chrześcijaństwo w 190 n.e. Gorliwy apologeta.
(ok. 150-205 n.e.)
Gajusz Fulwiusz Plautianus był prefektem pretorianów za panowania cesarza Septymiusza Sewera oraz jednym z najpotężniejszych urzędników w historii Rzymu.
(11 kwietnia 145/6 - 4 lutego 211 n.e.)
Septymiusz Sewer był to cesarz panujący w latach 193-211 n.e. Wygrał wojnę domową i ustabilizował sytuację w państwie po śmierci Kommodusa. Rozpoczął nową dynastię - syryjską.
(ok. 135 - 194 n.e.)
Gajusz Pescenniusz Niger był cesarzem rzymskim panującym w latach 193-194 n.e. Na tron został wyniesiony przez legiony wschodnie. Toczył wojnę domową m.in. z Septymiuszem Sewerem.
(30 stycznia 133 - 1 czerwca 193 n.e.)
Didiusz Julianus panował od 28 III do 1 VI 193 roku n.e. Jako wpływowy i bogaty senator, po zamordowaniu Pertynaksa uzyskał godność cesarską w licytacji.
