Bitwa pod Telamonem
(225 p.n.e.)
Bitwa pod Telamonem (225 p.n.e.) miała miejsce w Etrurii. Była to klęska oddziałów celtyckich, które zostały rozgromione siłami armii dwóch konsulów.
Jeśli znajdziesz błąd ortograficzny lub merytoryczny, powiadom mnie, zaznaczając tekst i naciskając Ctrl + Enter.
Bitwy starożytnego Rzymu
Starożytny Rzym, państwo prowadzące intensywną ekspansję terytorialną, stoczył na przestrzeni wieków niezliczone wojny. Doskonale wyszkolone i uzbrojone wojska rzymskie, dowodzone przez wybitnych strategów, potrafiły zwyciężać nawet znacznie liczniejsze armie przeciwnika. Nie brakowało jednak również dotkliwych porażek, takich jak klęska pod Kannami czy katastrofa w Lesie Teutoburskim.
Swoją potęgę militarną Rzym potwierdził już na początku II wieku p.n.e., rozgromiwszy w 197 roku p.n.e. pod Kynoskefalaj w Tesalii armię macedońską. Siedem lat później, pod Magnezją w Azji Mniejszej, rzymskie legiony pokonały wojska Seleucydów – jednej z największych potęg świata hellenistycznego – udowadniając, że stały się najlepszą armią regionu. Kryzys rzymskiej potęgi militarnej zaczął się uwidaczniać w III wieku n.e.; w konsekwencji proces „germanizacji” armii oraz spadek jej wartości bojowej przyczyniły się do upadku zarówno wojska, jak i samego państwa rzymskiego.
Bitwa nad Trebią
(grudzień 218 p.n.e.)
Bitwa nad Trebią (218 p.n.e.) była pierwszym wielkim starciem między Kartaginą a Rzymem w II wojnie punickiej. Wojska Republiki zostały całkowicie pokonane przez armię Hannibala. W tej bitwie Hannibal zastosował po raz pierwszy taktykę, która przyniosła mu wielkie zwycięstwo pod Kannami.
Bitwa nad Jeziorem Trazymeńskim
(21 czerwca 217 p.n.e.)
Bitwa nad Jeziorem Trazymeńskim była drugim zwycięstwem Hannibala nad Rzymianami w II wojnie punickiej. Zasadzka doprowadziła do ogromnej rzezi Rzymian. Ponoć pobliski strumyk doprowadzający wodę do jeziora, z powodu wymieszania się dużej ilości krwi, nazwano Sanguineto, czyli „Krwawa Rzeka”.
Bitwa pod Kannami
(2 sierpnia 216 p.n.e.)
Bitwa pod Kannami (216 p.n.e.) była największą porażką wojsk rzymskich w historii. Manewr kanneński był nowatorskim rozwiązaniem Hannibala, wodza Kartaginy.
Zdobycie Nowej Kartaginy
(209 p.n.e.)
Zdobycie Nowej Kartaginy (209 p.n.e.) było wielkim sukcesem armii rzymskiej pod dowództwem Scypiona Afrykańskiego, w trakcie II wojny punickiej. Rzym po serii porażek odzyskał wiarę we własne siły i udowodnił determinację.
Bitwa pod Baeculą
(208 p.n.e.)
Bitwa pod Baeculą (208 p.n.e.) była kolejnym zwycięstwem Scypiona Afrykańskiego nad wojskami Kartaginy w Hiszpanii. Bitwa miała znaczenie dla dalszego rozwoju rzymskiej sztuki wojennej. Scypio skopiował taktykę Hannibala, umieszczając na skrzydłach silniejsze oddziały, centrum pozostawiając lekkozbrojnej piechocie.
Bitwa nad rzeką Metaurus
(22 czerwca 207 p.n.e.)
Bitwa nad rzeką Metaurus (207 p.n.e.) była punktem zwrotnym w drugiej wojnie punickiej, toczonej w Italii. Po pogromie armii Hazdrubala, Hannibal musiał zrezygnować z dalszych walk na Półwyspie Apenińskim.
Bitwa pod Ilipą
(206 p.n.e.)
W 206 r. p.n.e. na polach południowo-wschodniej Hiszpanii w okolicach dzisiejszego miasteczka Alcalá del Río położonego 14 km na północ od Sewilli rozegrała się najbardziej błyskotliwa manewrowo bitwa drugiej wojny punickiej - bitwa pod Ilipą.
Bitwa na Wielkich Równinach
(203 p.n.e.)
Walki II wojny punickiej trwały już ponad dekadę. Szala zwycięstwa przechylała się na stronę rzymską. W Italii po pierwszych zwycięstwach Hannibal uwikłał się w żmudne walki, których nie mógł wygrać. W Hiszpanii i na Sycylii Rzymianie pokonali Punijczyków. Aby pomyślnie doprowadzić do końca wojny, Synowie Wilczycy musieli zaatakować Kartaginę na jej terytorium.
Bitwa pod Zamą
(19 października 202 p.n.e.)
Bitwa pod Zamą (202 p.n.e.) była wielkim zwycięstwem Scypiona Afrykańskiego nad Hannibalem, które przesądziło o klęsce Kartaginy w II wojnie punickiej. Rzymski wódz wykorzystał genialną taktykę, która pozwoliła mu wykluczyć z walki najgroźniejszą broń Hannibala - słonie bojowe.