Jeśli znajdziesz błąd ortograficzny lub merytoryczny, powiadom mnie, zaznaczając tekst i naciskając Ctrl + Enter.
Antyczne historie to ciekawostki ukazujące mniej znane, zaskakujące lub niezwykłe epizody ze świata starożytnego Rzymu i antyku. W tej kategorii znajdują się krótkie opowieści o wydarzeniach, ludziach i sytuacjach, które nie zawsze trafiają do klasycznych opracowań, a pozwalają lepiej zrozumieć realia i mentalność epoki.
Marek Atyliusz Regulus jest jednym z rzymskich bohaterów, który uosabiał najważniejsze cnoty: męstwo (virtus) i powinność wobec państwa (officium). W czasie I wojny punickiej (264-241 p.n.e.) toczył zatarte boje z kartagińską armią i zagroził nawet samej stolicy, Kartaginie. Jednak wiosną roku 255 p.n.e. odbyła się bitwa pod Tunesem, gdzie wojska kartagińskie całkowicie rozbiły armię Regulusa, a on sam dostał się do niewoli.
Święty Augustyn (354-430 n.e.) przytacza historię niejakiego Alypiusa, młodego chrześcijanina, który został zaciągnięty przez swoich towarzyszy na pokaz walki gladiatorów wbrew swoim przekonaniom. Uważał on, że tego typu rozrywka jest barbarzyńska i wbrew naukom Chrystusa.
Kiedy cesarz rzymski Kaligula zapytał jednego z wygnańców, co robił na wygnaniu, ten odpowiedział, że przez cały ten czas modlił się o śmierć Tyberiusza i wstąpienie na tron Kaliguli. Cesarz po chwili zastanowienia zdecydował się wysłać swoich agentów po wyspach, aby wymordować wszystkich tych, których skazał na wygnanie za swojego panowania.
Swetoniusz podaje, że cesarz Kaligula był mocno niezrównoważony psychicznie. Podobno władca bardzo zamartwiał się z tego powodu, że za jego rządów nie miała miejsca żadna wielka tragedia, która przeszłaby do historii.
W czasie bitwy nad jeziorem Trazymeńskim miało miejsce silne trzęsienie ziemi. Jak wspomina Tytus Liwiusz, walczący w tym czasie Rzymianie i Kartagińczycy byli na tyle pochłonięci walką, że nawet nie poczuli drżenia ziemi.
Kaligula zasłynął – według przekazów antycznych – ze swojego niestabilnego zachowania. Między innymi kiedy w czasie igrzysk tłum kibicował innemu zespołowi, niż cesarz Kaligula, ten miał powiedzieć: „Oby lud rzymski jeden miał tylko kark”.
Kiedy Neron był chłopcem jego ulubionym tematem do rozmów były wyścigi rydwanów w Cyrku; choć czynił to wbrew zakazowi nauczyciela. Pewnego razu, Neron żalił się innemu uczniowi, że woźnica Zielonych był ciągnięty przez rydwan po ziemi.
Neron często brał udział w igrzyskach olimpijskich jako woźnica. W czasie jednych z nich nawet powoził zaprzężonym w dziesięć koni rydwanem. Nie miało dla niego znaczenia to, że wcześniej krytykował króla Mitrydatesa za dokładnie takie samo, jak to ujął, popisywanie się. W czasie wyścigu Neron spadł z rydwanu i służba musiała mu pomóc dostać się z powrotem na zaprzęg.
Dioklecjan, który wprowadził zasadę rządów tetrarchii rządził w latach 284-305 n.e. Władał do czasu, aż był na tyle pewny swojej siły, aby abdykować; kazał uczynić podobnie swojemu kompanowi augustowi Maksymianowi. Dioklecjan rozpoczął żywot zwykłego obywatela. Przez siedem lat mieszkał w swoim wspaniałym pałacu w Splicie (Chorwacja).
Neron, jako prawdziwy miłośnik muzyki i śpiewak, nie chcąc stracić swojego wspaniałego głosu nie rezygnował z żadnych ćwiczeń, które wykonywali zawodowi pieśniarze. Ćwiczenia stosowane przez niego to: leżenie na plecach z położonymi na klatce piersiowej płaskimi kawałkami ołowiu, stosowanie lewatywy, zażywanie leków przeciwwymiotnych, stosowanie diety wykluczającej jabłka i inne owoce, które podobno źle wpływają na barwę głosu.
