Pojedynek dramaturgów
W 46 roku p.n.e. Juliusz Cezar w trakcie swojego triumfu ogłosił konkurs dla dramaturgów na sztukę. Dwoma najważniejszymi jego uczestnikami byli – Demicjusz Laberiusz i Publiliusz Syrus.
Jeśli znajdziesz błąd ortograficzny lub merytoryczny, powiadom mnie, zaznaczając tekst i naciskając Ctrl + Enter.
Antyczne historie to ciekawostki ukazujące mniej znane, zaskakujące lub niezwykłe epizody ze świata starożytnego Rzymu i antyku. W tej kategorii znajdują się krótkie opowieści o wydarzeniach, ludziach i sytuacjach, które nie zawsze trafiają do klasycznych opracowań, a pozwalają lepiej zrozumieć realia i mentalność epoki.
W 46 roku p.n.e. Juliusz Cezar w trakcie swojego triumfu ogłosił konkurs dla dramaturgów na sztukę. Dwoma najważniejszymi jego uczestnikami byli – Demicjusz Laberiusz i Publiliusz Syrus.
Seneka Młodszy wspomina pewną ciekawą historię a propos Gnejusza Kalpurniusza Pizona, rzymskiego namiestnika Syrii i rzymskiego polityka (44 p.n.e. – 20 n.e.), który miał wpaść w złość, kiedy dowiedział się, że ze zwolnienia ze służby powrócił jedynie jeden z dwóch żołnierzy.
Kiedy Oktawian August wziął za żonę Liwię Druzyllę, była ona w zaawansowanej ciąży. Jej najmłodszy syn urodził się trzy miesiące po ślubie z władca Rzymu. Złośliwcy w Wiecznym Mieście mawiali, że szczęśliwcom to dzieci i po trzech miesiącach się rodzą.
Wiadomym faktem jest, że w świecie starożytnych Rzymian biedniejsze mieszczaństwo nie mogło liczyć na prawa, jakie mieli bogaci Rzymianie tylko z faktu urodzenia się w znamienitym rodzie. Plebejusze niestety bezskutecznie próbowali walczyć o swoje prawa, lecz na ogół oficjalne instytucje prawne nie interesowały się problemami zwykłych ludzi.
Trudno sobie wyobrazić aby w okresie starożytności jednorazowo na świat mogła przyjść i przeżyć większa ilość dzieci niż dwójka/trójka. Wieloraczki są przeważnie wcześniakami, a im ich więcej, tym trudniej utrzymać ciążę, a także zachować je oraz ich matkę przy życiu po narodzinach.
Podczas wojny domowej między Cezarem a Pompejuszem doszło do zaskakującego incydentu. Mianowicie w roku 48 p.n.e. legion XXIV Victrix Rapax dowodzony przez legata Gajusza Antoniusza (młodszy brat Marka Antoniusza) został odcięty na wyspie i otoczony przez oddziały wierne Pompejuszowi.
Gajusz Mucjusz Scewola był bohaterem Rzymian, który zasłynął ze swojej odwagi. Prawdopodobnie przekaz, który pochodzi z dzieła Tytusa Liwiusza, jest jedynie legendą.
Pliniusz Młodszy – rzymski pisarz i polityk z przełomu I i II wieku n.e. – w jednym ze swoich listów opisuje do niejakiego Licyniusza Sury niesamowitą historię o duchu. Jest to niesamowita antyczna opowieść z tematyki Halloween.
Istnieje przekaz mówiący, że pewnego dnia do cesarza Oktawiana Augusta udał się z prośbą jego były żołnierz, który brał udział w bitwie pod Akcjum (31 p.n.e.). Weteran poprosił Augusta o obronę jego osoby w sądzie.
Wraz z ogłoszeniem edyktu mediolańskiego w 313 roku n.e., w życiu społeczno-politycznym Rzymu coraz głośniej dało się słyszeć głos i zdanie chrześcijan odnośnie wielu kwestii. Świetnym przykładem rywalizacji między Rzymianami o tradycyjnym rzymskim wyznaniu, a chrześcijanami jest spór o posąg uskrzydlonej bogini Wiktorii w Senacie.