Ciekawostki starożytnego Rzymu (Nieznane fakty)

Pliniusz Starszy pisał, że biały sok z sałaty studzi miłosny zapał, ale też obniża gorączkę, a także zwiększa objętość krwi. O jaką sałatę chodziło? Współcześni badacze odkryli, że była to zapewne tzw. sałata kompasowa (lactuca serriola) – dziko rosnąca roślina, przodek sałaty uprawnej, przypominająca bardziej mniszek lekarski niż znane nam krągłe warzywo.

Elian Klaudiusz, rzymski pisarz wspomina, że słyszał, że klacze są jedynymi zwierzętami, które w brzemiennym stanie dopuszczają ogiery do kopulacji. Klacze są bowiem wyjątkowo namiętne i dlatego surowi cenzorzy moralności nazywają lubieżne kobiety „klaczami”.

Elian Klaudiusz, rzymski pisarz przedstawia walkę ichneumona (mangusta egipska, nazywana też szczurem faraona) z kobrą. Ichneumon nie rusza do ataku na przeciwnika bez rozwagi i pochopnie. Tak jak człowiek dopiero w pełnym rynsztunku może się bronić, podobnie ichneumon najpierw tarza się w błocie, aż pokryje go twarda skorupa, która służy mu za bezpieczną i szczelną ochronę. Jeżeli brakuje błota, obmywa się wodą i cały mokry zanurza się głęboko w piasek – dopiero wtedy rusza do walki.

Możliwe, że zwyczaje związane z obchodzeniem Walentynek nawiązują do starożytnego święta rzymskiego, zwanego Luperkaliami, obchodzonego 15 lutego ku czci bożka Fauna lub pierwotnie staroitalskiego boga pasterzy Luperkusa, który chronił ich stada przed wilkami.

Słynny kij centuriona – vitis, oznaka funkcji, narzędzie kary. Wykonany był z drewna winorośli, a do użytku wprowadzono go prawdopodobnie w czasie wojen punickich. Miał około 0,9 metra długości. Tacyt wspomina, że jeden z centurionów otrzymał przydomek Cedo Alteram („daj mi kolejną”), z powodu ciągłego łamania kija.

Elian Klaudiusz, rzymski pisarz podaje, że Indusi mają niemałe trudności ze schwytaniem dorosłego słonia. Dlatego wyruszają na bagna nadrzeczne i tam łapią małe słoniątka. Ulubionym bowiem miejscem przebywania słoni są tereny grząskie i podmokłe, gdzie wody jest w bród. Jako, że najchętniej spędzają one czas w takich okolicach, można więc nazwać słonia zwierzęciem bagiennym.

Antyczni Rzymianie wykonywali operacje usunięcia kamienia nerkowego. Opisał to niejaki Aulus Korneliusz Celsus w swoim traktacie „De medeicina”. Opisał tam litotrypsje czyli kruszenie kamieni nerkowych i moczowodowych. 

Rzymianie wypędzili ze swojej stolicy epikurejczyków Alajkosa i Filiskosa za to, że ci wtajemniczyli młodych w nowe i występne sposoby osiągania rozkoszy.

Elian Klaudiusz, rzymski pisarz przekazuje, że według antycznych jednym z najprzystojniejszych Greków był Alkibiades a wśród Rzymian Scypion. Nie wiemy jednak, o którego Scypiona chodziło czy Starszego czy Młodszego.

Archeolodzy badający zwyczaje żywieniowe Etrusków i Rzymian doszli do wniosku, że wieprzowina była podstawowym składnikiem diety italskiej kuchni, zarówno dla sfery wyższej jak i niższej społeczeństwa. Mięso jedzono albo pod postacią gulaszu, albo je gotowano. Bogatsi Rzymianie mogli sobie pozwolić na podsmażenie mięsa.